Gra anioła

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Gra anioła (hiszp. El Juedo del Angel), powieść autorstwa Carlosa Ruiz Zafóna z 2009 roku; tłum. Katarzyna Okrasko i Carlos Marrodan Casas.

• – Czy to jest właśnie kara zesłana mi przez nieba za moją dotychczasową rozwiązłość? Taka ma być moja pokuta? -
  Isabella, zaintrygowana, podążyła za moim wzrokiem.
  – Z kim pan rozmawia?
  – Nie rozmawiam, monologuję. Przywilej pijaka.(...)
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”
  • Postać: David Martin, Isabella Gispert

• Pisarz nigdy nie zapomni dnia, w którym po raz pierwszy przyjmuje pieniądze lub pochlebstwo w zamian za powieść. Nigdy nie zapomina tego momentu, kiedy po raz pierwszy słodka trucizna próżności zaczyna krążyć mu w żyłach, wierząc, że jeśli zdoła ukryć swój brak talentu, sen o pisarstwie zapewni mu dach nad głową, ciepłą strawę pod wieczór i ziści jego największe marzenie: ujrzy swoje nazwisko wydrukowane na nędznym skrawku papieru, który zapewne go przeżyje. Pisarz skazany jest na wieczne wspomnienie tej chwili, bo właśnie wtedy został zgubiony na zawsze, a za jego duszę już wyznaczono cenę.
  • Źródło: Akt pierwszy – „Miasto Przeklętych”
  • Postać: David Martin

• – Poznałeś już, Davidzie, kobietę?
  – A oczywiście, bez liku.
  – Ale mam na myśli w sensie biblijnym.
  – W kościele?
  – Nie, w łóżku.
  • Postacie: David Martin, Don Pedro Vidal

• – Sądzę, że masz chęci i talent. Większy, niż sądzisz, ale mniejszy niż pragniesz. Ale takich, co mają chęci i talent, jest wielu, a mimo to większość z nich nigdy do niczego nie dochodzi. To tylko punkt wyjścia by cokolwiek w życiu zrobić. Wrodzony talent jest jak siła dla sportowca. Można się urodzić z większymi lub mniejszymi zdolnościami. Ale nikt nie zostaje sportowcem tylko i wyłącznie dlatego, że jest wysoki, silny lub szybki. Tym, co czyni kogoś sportowcem lub artystą, jest praca, praktyka, technika. Wrodzona inteligencja jest tylko i wyłącznie amunicją. Żeby ją skutecznie wykorzystać, musisz przekształcić swój umysł w precyzyjną broń.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”
  • Postać: David Martin, Isabella Gispert

• Milczenie jest potrzebne tylko wtedy, kiedy nie ma się nic ważnego do powiedzenia. Milczenie sprawia, że nawet głupcy przez chwilę zdają się mędrcami.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”
  • Postać: Andreas Corelli w rozmowie z Davidem (Akt pierwszy, Miasto przeklętych, 13)

• W najbardziej rozwojowych fazach kretynizmu brak idei rekompensuje się nadmiarem przeróżnych ideologii.
  • Źródło: Akt pierwszy – „Miasto przeklętych”

• Bo ludzie mądrzy podzielają myśli i słowa.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”

• Nierzadko krwawym potem nauka do głowy wchodzi.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”

• – A wie pan, co jest najlepsze w złamanym sercu? – zapytała bibliotekarka.
  Pokręciłem głową.
  – Tak naprawdę można je złamać tylko raz. Reszta to ledwie zadrapania.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”

• Czas leczy wszystko, pomyślałem, wszystko oprócz prawdy
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”

• – Mój ojciec często powtarzał, że życie nigdy nie daje drugiej szansy.
  – Daje tylko tym, którym nigdy nie stworzyło pierwszej. Właściwie jest to szansa z drugiej ręki, której ktoś nie potrafił wykorzystać, ale lepsze to niż nic.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”

• Pedro twierdzi, że pisarza poznaje się po śladach atramentu, jakie zostawia za sobą, że człowiek, którego oglądamy, to tylko pałuba, a prawda zawsze ukrywa się w fikcji.
  • Źródło: Akt drugi – „Lux Aeterna”