Georges Brassens

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Georges Brassens (1921–1981), francuski kompozytor i autor, śpiewający poeta, balladzista.

[edytuj] Piosenki

• I leżę już w zbiorowym grobie,
  Tym grobie, który kopie czas.
  • Źródło: Testament (Le testament), przekład Małgorzata Pacholczyk

• Na niebie tęcza, co zakwita,
  Gdy przyjdzie deszczu wieścić kres,
  Po chwili nuży i zazwyczaj
  Ma każdy z nas ją mocno gdzieś.
  [...] I każdy tęczy już po kwadransie
  Mówi: pas.
  • Źródło: Tęcza po kwadransie (L'arc-en-ciel d'un quart d'heure)
  • Opis: do tego tekstu, opublikowanego pośmiertnie, Brassens nie napisał muzyki. Do polskiej wersji utworu muzykę napisał Michał Łojewski
  • Zobacz też: tęcza

• Stałem się maleńki u lali stóp
  Jak piesek co na rozkaz służy;
  Stałem się maleńki u lali stóp,
  a ona tylko oczka mruży.
  • Źródło: Stałem się maleńki (Je me suis fait tout petit)
  • Opis: refren piosenki

[edytuj] Z wywiadów z Georgem Brassensem

• Ludzie starsi przeżywają mniej emocji, ponieważ nie mają nikogo, z kim mogliby się podzielić szczęściem.
  • Opis: Brassens o tym, jak po stracie swoich rodziców, kilku przyjaciół, jest mniej szczęśliwy, niż kiedy miał 30 lat
  • Źródło: wywiad Danièle Heymann dla L'Express

• Szczęściem jest dla mnie to, że piszę piosenki. Szczęście, to dwa ładnie współbrzmiące wersy.

Gdybym się ożenił [...] moje dzieci znaczyłyby dla mnie więcej niż piosenki, ale skoro nie mam nic innego... Poza tym nie istnieję.

• • Źródło: wywiad przeprowadzony przez Danièle Heymann dla L'Express 19 września 1977 roku, przekład Jerzy Menel, zamieszczony w kwartalniku Akcent nr 2–3, 1991