Gabriel García Márquez

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gabriel García Márquez

Gabriel José García Márquez (ur. 1927) – kolumbijski pisarz, dziennikarz, działacz społeczny, laureat Nagrody Nobla.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.

Spis treści

[edytuj] Jesień patriarchy (1975)

(hiszp. El otoño del patriarca, tłum. Carlos Casas Marrodán)

  • (...) mówił, znowu rozdzielą wszystko pomiędzy księży, jankesów i bogaczy, i oczywiście guzik dla biedaków, bo tym będą zawsze tak dokopywać, że w dniu, kiedy gówno nabierze wartości, biedacy urodzą się bez dupy (...).
  • Najdłuższego i najużyteczniejszego życia starcza li tylko na to, aby nauczyć się żyć.
  • Największy wróg siedzi w samym człowieku, w zbyt ufnym sercu.
  • Osobiście podjął się dowództwa nad operacją Odzysk, wydając kategoryczny rozkaz, w ciągu najwyżej czterdziestu ośmiu godzin odnaleźć go żywego i przyprowadzić mi go, a jeśli odnajdą go martwego, to przyprowadzić mi go żywego, a jeśli go nie odnajdą, to przyprowadzić mi go, rozkaz tak jasny i groźny, że przed upływem przewidzianego czasu przyszli do niego z wiadomością, panie generale, że znaleźli go w zaroślach przepaści z ranami spowodowanymi przez złote kwiaty frailejones, bardziej żywego niż my, panie generale
  • Strach przed śmiercią jest żarem podtrzymującym szczęście.


[edytuj] Miłość w czasach zarazy (1985)

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Miłość w czasach zarazy.

(hiszp. El amor en los tiempos del cólera, tłum. Carlos Casas Marrodán)

  • Bezkresna dal, dzieląca go od tego nieuchwytnego głosu, spowodowała w nim upadek ducha.
  • Ciekawość jest jedną z wielu pułapek miłości.
  • Dzieci kocha się nie dlatego, że są dziećmi, ale z przyjaźni, która towarzyszy ich wychowaniu.

[edytuj] Opowieść rozbitka (1970)

(hiszp. Relato de un Náufrago..., tłum. Rajmund Kalicki)

  • I było mi dobrze, bo wiedziałem, że umieram.
  • Jest taka chwila, kiedy nie czuje się już bólu. Wrażliwość znika, a rozsądek tępieje, aż zatraci się poczucie czasu i miejsca.
  • Niektórzy mówią mi, że ta cała historia jest moim wymysłem. Pytam ich wtedy: więc co robiłem przez te dziewięć dni na morzu?

[edytuj] Rzecz o mych smutnych dziwkach

  • Cokolwiek zrobisz, w tym roku albo za sto lat, i tak będziesz martwy na zawsze.
  • Jedynym określonym i ostatecznym wiekiem jest śmierć.
  • Kiedy wyszedłem stamtąd, z wszystkich doznawanych dotąd w życiu uczuć pozostała mi jedynie chęć do płaczu.
  • Młodzi z mojego pokolenia, rzuciwszy się żarłocznie na życie, zapomnieli w żywy kamień o nadziejach wiązanych z przyszłością, póki rzeczywistość nie przekonała ich, że przyszłość nie jest taka, jaka im się marzyła, i wtedy odkryli nostalgię.
  • Nawet moralność jest kwestią czasu.
  • Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.
  • Powiedz, że przejechał mnie pociąg z Puerto Colombia, ten biedny, zabytkowy złom, który nawet czasu nie jest w stanie zabić.
  • Sława to taka gruba dama, która co prawda z nami nie sypia, ale kiedy człowiek się budzi, nie kto inny, a właśnie ona zawsze stoi przy łóżku i bacznie się nam przygląda.
  • To było wreszcie najprawdziwsze życie, z moim jak najbardziej zdrowym sercem, skazanym na śmierć z dobrej miłości, w szczęśliwej agonii jakiegokolwiek dnia po ukończeniu przeze mnie stu lat.
  • Unosiłem się pomiędzy błędnymi chmurami i rozmawiałem z samym sobą przed lustrem, łudząc się, że wreszcie odkryję, kim naprawdę jestem.
  • Usłyszałem bicie dzwonów w oddali, poczułem zapach duszy Delgadiny śpiącej na boku, usłyszałem krzyk na horyzoncie, płacz kogoś, kto może zmarł sto lat temu w alkowie. I wówczas zgasiłem światło w ostatnim tchnieniu, wplotłem swe palce w jej palce, by poprowadzić ją za rękę, i odliczyłem dwanaście uderzeń dwunastej w nocy i moich dwanaście ostatnich łez, dopóki nie zaczęły piać koguty, a po nich nie rozległy się dzwony chwały i petardy święta, które uczciły radość niebywałą, że cały i zdrowy przeżyłem swoje dziewięćdziesiąt lat.
  • W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości.
  • Za młodu chadzałem do kinowych sal pod gołym niebem, gdzie z równym powodzeniem mogło zaskoczyć nas zaćmienie księżyca, co rozległe zapalenie płuc będące następstwem oberwania chmury.
  • Życie może nie jest czymś, co przemija jak wzburzona rzeka Heraklita, lecz jedyną okazją, by odwrócić się na ruszcie i smażyć na drugim boku przez następne dziewięćdziesiąt lat.

[edytuj] Sto lat samotności (1967)

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Sto lat samotności.

(hiszp. Cien años de soledad; tłum. Kalina Wojciechowska i Hrażyna Grudzińska)

  • Człowiek nie należy do żadnej ziemi, póki nie ma w niej nikogo ze swych zmarłych.
  • Sekretem dobrej starości jest nie co innego, tylko szczery pakt z samotnością.
  • Wielkie obsesje silniejsze są niż śmierć.

[edytuj] Inne

  • Być może Bóg chciał, abyś poznała wielu złych ludzi zanim poznasz tę dobrą, abyś mógł ją rozpoznać kiedy ona się w końcu pojawi.
  • Czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza, a im jest bardziej zmęczony życiem, tym milsze są mu te nawoływania. Ale, by ich słuchać, trzeba ciszy.
  • Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem.
  • Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciała, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad życie.
  • Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja.
  • Nie biegnij za szybko przez życie bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy.
  • Nie kocham cię za to kim jesteś, ale za to jaka jesteś kiedy przebywam z tobą.
  • Nie płacz, że coś się skończyło, tylko uśmiechaj się, że ci się to przytrafiło.
  • Nie trać czasu z kimś kto nie ma go, aby go spędzać z tobą.
  • Nie ważne czy wierzysz w Boga, ważne czy Bóg nadal wierzy w ciebie.
    • Źródło: O miłości i innych demonach, tłum. Carlos Casas Marrodán
  • Nigdy nie przestawaj się uśmiechać, nawet jeśli jesteś smutna, ponieważ nigdy nie wiesz kto może się zakochać w twoim uśmiechu.
  • Nikt nie zasługuje na twoje łzy, a ten kto na nie zasługuje na pewno nie doprowadzi cię do płaczu.
  • Wymknięcie się na tajemnicze spotkanie, wieczorem i bez eskorty, było nie tylko niepotrzebnym ryzykiem, lecz także, z historycznego punktu widzenia, głupotą. A przecież, choć cenił własne życie i sprawę, o którą walczył, nie było dlań nic bardziej kuszącego niż zagadka pięknej kobiety.
    • Źródło: Generał w labiryncie, tłum. Zofia Wasitow
  • Zawsze znajdzie się ktoś, kto cię skrytykuje. Zdobywaj zaufanie ludzi i uważaj na tych, których zaufanie już raz straciłaś.
  • Zmiana osobowości wymaga ciągłej walki z samym sobą, bo w człowieku kłócą się dwa uczucia: determinacja, by zmienić skórę i pragnienie pozostania we własnej.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia
W innych językach