Gabriel García Márquez

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Gabriel García Márquez

Gabriel García Márquez (ur. 1927) – kolumbijski pisarz, dziennikarz, działacz społeczny, laureat Nagrody Nobla.

  • Być może Bóg chciał, abyś poznała wielu złych ludzi zanim poznasz tę dobrą, abyś mógł ją rozpoznać kiedy ona się w końcu pojawi.
  • Czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza, a im jest bardziej zmęczony życiem, tym milsze są mu te nawoływania. Ale, by ich słuchać, trzeba ciszy.
  • Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem.
  • I oczywiście guzik dla biedaków, bo tym będą zawsze tak dokopywać, że w dniu, kiedy g...no nabierze wartości, biedacy urodzą się bez d..y.
  • Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciała, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad życie.
  • Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja.
  • Nie biegnij za szybko przez życie bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy.
  • Nie kocham cię za to kim jesteś, ale za to jaka jesteś kiedy przebywam z tobą.
  • Nie płacz, że coś się skończyło, tylko uśmiechaj się, że ci się to przytrafiło.
  • Nie trać czasu z kimś kto nie ma go, aby go spędzać z tobą.
  • Nie ważne czy wierzysz w Boga, ważne czy Bóg nadal wierzy w ciebie.
    • Źródło: O miłości i innych demonach
  • Nigdy nie przestawaj się uśmiechać, nawet jeśli jesteś smutna, ponieważ nigdy nie wiesz kto może się zakochać w twoim uśmiechu.
  • Nikt nie zasługuje na twoje łzy, a ten kto na nie zasługuje na pewno nie doprowadzi cię do płaczu.
  • Zawsze znajdzie się ktoś, kto cię skrytykuje. Zdobywaj zaufanie ludzi i uważaj na tych, których zaufanie już raz straciłaś.
  • Zmiana osobowości wymaga ciągłej walki z samym sobą, bo w człowieku kłócą się dwa uczucia: determinacja, by zmienić skórę i pragnienie pozostania we własnej.

Spis treści

[edytuj] Sto lat samotności

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Sto lat samotności.
  • Człowiek nie należy do żadnej ziemi, póki nie ma w niej nikogo ze swych zmarłych.
  • Sekretem dobrej starości jest nie co innego, tylko szczery pakt z samotnością.
  • Wielkie obsesje silniejsze są niż śmierć.

[edytuj] Jesień patriarchy

  • Największy wróg siedzi w samym człowieku, w zbyt ufnym sercu.
  • Osobiście podjął się dowództwa nad operacją Odzysk, wydając kategoryczny rozkaz, w ciągu najwyżej czterdziestu ośmiu godzin odnaleźć go żywego i przyprowadzić mi go, a jeśli odnajdą go martwego, to przyprowadzić mi go żywego, a jeśli go nie odnajdą, to przyprowadzić mi go, rozkaz tak jasny i groźny, że przed upływem przewidzianego czasu przyszli do niego z wiadomością, panie generale, że znaleźli go w zaroślach przepaści z ranami spowodowanymi przez złote kwiaty frailejones, bardziej żywego niź my, panie generale
  • Najdłuższego i najużyteczniejszego życia starcza li tylko na to, aby nauczyć się żyć.
  • Strach przed śmiercią jest żarem podtrzymującym szczęście.

[edytuj] Opowieść rozbitka

  • I było mi dobrze, bo wiedziałem, że umieram.
  • Niektórzy mówią mi, że ta cała historia jest moim wymysłem. Pytam ich wtedy: więc co robiłem przez te dziewięć dni na morzu?

[edytuj] Miłość w czasach zarazy

  • Bezkresna dal, dzieląca go od tego nieuchwytnego głosu, spowodowała w nim upadek ducha.
  • Był mężem doskonałym: nigdy nie podniósł niczego z podłogi, nie gasił światła, nie zamykał drzwi. Kiedy spostrzegał w ciemnościach poranka brak guzika przy garderobie, słyszała, jak mówił: „człowiek powinien mieć dwie żony, jedną do miłości, a drugą do przyszywania guzików.”
  • Ciekawość jest jedną z wielu pułapek miłości.
  • Dzieci kocha się nie dlatego, że są dziećmi, ale z przyjaźni, która towarzyszy ich wychowaniu.
  • Istoty ludzkie nie rodzą się raz na zawsze w dniu, w którym matki wydają je na świat, ale życie zmusza je do ponownego i wielokrotnego rodzenia samych siebie.
  • Jedynym bólem jaki przeraża mnie w śmierci, jest to, że można umrzeć nie z miłości.
  • Każdy przychodzi na świat z przypisaną sobie ilością rżnięć i jeśli się ich nie wykorzysta, wszystko jedno z jakich przyczyn, z własnej czy z cudzej winy, dobrowolnie czy pod przymusem, traci się je na zawsze.
  • Kiedy kobieta postanawia przespać się z jakimś mężczyzną, nie ma takiego parkanu, którego by nie przeskoczyła, fortecy, której by nie zdobyła, ani jakiejkolwiek normy moralnej, której nie byłaby gotowa złamać: i nie ma takiego Boga, który by ją powstrzymał.
  • Ludzie, których kochamy, powinni umierać razem ze swoimi rzeczami.
  • Pamięć serca unicestwia złe wspomnienia, wyolbrzymiając dobre, (...) dzięki temu mechanizmowi udaje nam się znosić ciężar przeszłości.
  • To, co się robi w łóżku, nigdy nie jest niemoralne, jeśli przyczynia się do utrwalenia miłości.
  • W życiu publicznym trzeba nauczyć się panować nad strachem, w życiu małżeńskim trzeba nauczyć się panować nad wstrętem.
  • Żyli w dwóch odmiennych światach, ale podczas gdy on chwytał się rozpaczliwie wszystkich możliwych sposobów, aby zmniejszyć dzielący ich dystans, ona nie zrobiła niczego, co nie prowadziłoby w kierunku wprost przeciwnym. Upłynęło wiele czasu, zanim odważył się pomyśleć, iż owa obojętność nie była niczym innym jak pancerzem przed strachem.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Gabriel_Garc%C3%ADa_M%C3%A1rquez”