Erich Maria Remarque

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Erich Maria Remarque (1898–1970) – niemiecki pisarz.

Spis treści 1 Na Zachodzie bez zmian 2 Czarny obelisk 3 Łuk Triumfalny 4 Inne

[edytuj] Na Zachodzie bez zmian

• Ileż niedoli mogą zawierać takie dwie małe plamki, tak małe, że można je zakryć kciukiem, oczy ludzkie.
  • Zobacz też: niedola

• Kto potrafi tu coś zrozumieć, gdy widzi tych cichych ludzi o dziecięcych twarzach, o brodach apostołów! Każdy podoficer jest większym wrogiem rekrutowi, każdy nauczyciel uczniowi, niż my im, a oni nam. A przecież wypuścić ich na wolność – będziemy się znowu nawzajem tępili.
  • Zobacz też: wolność

[edytuj] Czarny obelisk

• Ale taki już jest człowiek: ceni naprawdę tylko to, czego nie ma.

• Być może, myślę, że skoro wszystko się rozpada, nie istnieje naprawdę nic innego, tylko ta odrobina przebywania razem. Ale i to jest poniekąd oszustwem, bowiem tam, gdzie jeden człowiek naprawdę potrzebuje drugiego, nie można iść razem i pomagać sobie wzajemnie.

• Cynizm to serce ze znakiem ujemnym.

• Człowiek bowiem jest nie tylko wiecznym kłamcą, ale i wiecznie wierzącą istotą; wierzy w dobro i piękno, i doskonałość, nawet gdy ich nie ma albo istnieją tylko w stanie szczątkowym (...)

• Czy wielka ciemność staje się przez to mniej ciemna, czy pytania bez odpowiedzi są wówczas mniej beznadziejne, czy rozpacz nad wieczną niedoskonałością pali się wtedy mniej boleśnie? Czy dzięki temu można kiedykolwiek wytłumaczyć życie, okiełznać je i jechać na nim jak na spokojnym koniu – czy też jest ono zawsze jak potężny żagiel wśród burzy, który nas niesie, i gdy go chcemy schwycić, zmiata nas do wody? Niekiedy zjawia się przede mną przepaść, która zdaje się sięgać do jądra ziemi. Co ją wypełnia? Tęsknota? Rozpacz? Szczęście? Ale jakie? Zmęczenie? Rezygnacja? Śmierć? Po co żyję? Tak, po co żyję?

• I tylko w jednym różnicie się od Boga – Bóg wie wszystko, a wy wszystko wiecie lepiej.

• Niech pan nie lekceważy mądrości Kościoła. Kościół to jedyna dyktatura, jaka od dwóch tysięcy lat nie została obalona.
  • Znaczenie: O księżach i religii

• Pieśń porywa mnie w dal, wyzwala wszystko, staję nagle bezradny i zagubiony i dziwie się, że nie rozpadam się na kawałki albo nie wzlatuję jak balon w wieczorne niebo.

• Rozciąga się niespokojna noc, (...), noc, co wieje i stuka w okno i jest bezkresna, i pełna pytań bez odpowiedzi.

[edytuj] Łuk Triumfalny

• Jeżeli naprawdę nic nie można poradzić, po co doprowadzać sie do obłędu?

• Nikt nie wydaje się bardziej obcy niż ktoś, kogo się kiedyś kochało.

• Miłość to nie staw, w którym można zawsze znaleźć swoje odbicie. Miłość ma przypływy i odpływy. Ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice, skrzynie złota i pereł. Ale perły leżą głęboko.

• Życie to zbyt wielka rzecz, aby mogło sie skończyć, zanim wydamy ostatnie tchnienie.

• A o cokolwiek chodzi, nie bierz tego tak poważnie. Bardzo rzadko jakaś rzecz jest

długo poważna. Naprawdę. Szczególnie nocą. Noc przesadza.

• W krytycznej chwili dbaj o wygodę, oto stare przysłowie żołnierskie.

• Bo to noc. A może, bo jesteśmy jak iskry na nieznanym wietrze.

• Za głośno? Co jest za głośne? Tylko cisza. Cisza, w której się człowiek rozpada jak w

próżni.

• Ale kimkolwiek się jest, poetą, półbogiem, czy idiotą, spada się co parę godzin z

nieba, żeby oddać mocz.

• Co się stało z przygodami serca? Zabiły je ciemne przygody życia.

• Wolnym się jest dopiero wtedy, kiedy już nie ma po co żyć.

• Tolerancja jest córką wątpliwości.

• Nic nie wydaje się trudne, wszystko możliwe, a to, czego nie można osiągnąć,

wypełnia się snami. Śnimy, bo nie możemy wytrzymać prawdy.

• Myślę o prawdziwym szczęściu, bez tchu, bez pamięci, bez reszty…

• Oto znów chwila, kiedy kolory zmierzchają, a życie staje się szare w bezsilnych

dłoniach.

• Świat w dalszym ciągu dąży do samobójstwa i łudzi się, że nic się nie stanie.

• -Nie pytaj o konsekwencje, gdy chcesz coś zrobić, bo nigdy tego nie dokonasz.

-Trzeba się pytać o drobiazgi, nigdy o coś ważnego.

• Szczęście – zaczyna się na Tobie i kończy się z Tobą.

• – Miłość to ktoś, z kim się chce zestarzeć.

– Nic podobnego. To ktoś, bez kogo nie podobna żyć.

• – Czy opuścił Cię kiedyś ktoś, kogo kochałaś?

– Owszem. Zawsze ktoś kogoś opuszcza. Czasem ten drugi cię ubiegnie.
– I co wtedy zrobiłaś?
– Wszystko. Wszystko, ale to nic nie pomogło. Byłam strasznie nieszczęśliwa.
– Długo?
– Tydzień.
– To niedługo.
– Cała wieczność, jeśli się jest naprawdę nieszczęśliwym. Każda cząstka mojej istoty

tak była nieszczęśliwa, że kiedy tydzień minął, wszystko się wyczerpało. Moje włosy były nieszczęśliwe, skóra, łóżko, nawet suknie. Nieszczęście wypełniło mnie tak całkowicie, że nic poza nim nie istniało. A kiedy nic już nie istnieje, nieszczęście przestaje być nieszczęściem, bo nie ma go z czym porównać. I wtedy następuje kompletne wyczerpanie. I wtedy to mija. Powoli zaczyna się żyć na nowo.

• Jesteś szalona i niewinna. Całkowicie zepsuta i zupełnie niezepsuta. Rzecz

najbardziej na świecie niebezpieczna.

• Fakty składające się na naszą egzystencję są proste i trywialne. Dopiero wyobraźnia

przydaje im życia. Tylko ona robi z tyczek do rozwieszania bielizny maszty flagowe marzeń.

• To, co jest najmniej prawdopodobne, jest w praktyce najlogiczniejsze.

• Szczęście leży na ulicy. Wystarczy schylić się, aby je podnieść.

Tylko najprostsze rzeczy nie przynoszą rozczarowania. A jeśli chodzi o szczęście, warto się bardzo nisko schylić.

• Nigdy życie nie było tak drogocenne jak dziś, kiedy tak mało znaczy.

• Niczego nie można cofnąć. Nikt nie wraca. I nigdy nie wraca godzina, którą się raz

przeżyło.

• Można być zazdrosnym o miłość, która się odwróciła, ale nie o to, ku czemu się

odwróciła.

• Nie mogę sobie dać rady. Ciagnie mnie. Tak jakby mnie coś omijało. Chwytam, muszę

mieć – i znowu nic. I znów sięgam po coś nowego. Wiem z góry, że skończy się tak samo, ale nie mogę się opanować. Chwyta mnie, rzuca w coś, wypełnia mnie na chwilę i znów odrzuca, i pozostawia pustą jak głód, i znów powraca.

• Nie będzie już pomyłki, złudzeń, pułapek, przebudzeń, nie bedzie powrotu. Dobrze to

wiedzieć, kiedy mgły fantazji raz jeszcze miałyby zaciemnić soczewki wiedzy.

• Miłości nie wolno kalać przyjaźnią. Koniec to koniec.

• -Zostań. Już dobrze. Pijmy i patrzmy na róże. Tak blado wyglądają w świetle księżyca twarze zabitych po zakończonym ogniu karabinów maszynowych. Kiedyś widziałem to w Hiszpanii. „Niebo to wymysł faszystów « – powiedział wówczas metalowiec Pablo Nonas. Miał tylko jedną nogę. Był na mnie trochę rozgoryczony, ponieważ nie zakonserwowałem mu drugiej w spirytusie. Czuł się, jak by byc w ćwierci żywcem pogrzebany. Nie wiedział, że psy ją porwały i zżarły...

[edytuj] Inne

• Charakter człowieka poznaje się dopiero wtedy, gdy staje się on przełożonym.

• Deszcz – najstarsza kołysanka świata.

• Im mniej człowiek wie, tym łatwiej mu żyć.

• Miłość nie zna wartościowania.

• Nie pytaj o konsekwencje, gdy chcesz coś zrobić, bo nigdy tego nie dokończysz.

• Tylko starożytni Grecy mieli bóstwa pijaństwa i radości: Dionizosa i Bachusa. My mamy za to Freuda, kompleks niższości i psychoanalizę. Boimy się wielkich słów w miłości, a lubimy je w polityce. Smutne pokolenie.

• Urodzić się głupcem to nie wstyd. Wstyd tylko głupcem umierać.

• W życiu zwycięża tylko głupi; mądry widzi przed sobą zbyt wiele trudności i traci pewność siebie, zanim zacznie działać.

• Życie jest jak piłka. Gdzie by nie istniało, zawsze zachowuje równowagę.

• Najpiękniejszą rzeczywistością jest pragnienie.

• My nie umrzemy nigdy (...). Umiera tylko czas...