Eliza Orzeszkowa

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Eliza Orzeszkowa (1841–1910) – polska pisarka pozytywistyczna.

• Dusza ludzka ma dwa tylko stany: jest polem walki lub pobojowiskiem.

• Ku celom pożądanym wiodą drogi trudne.

• Nikt nie zrozumie kobiety... ona sama siebie też nie.
  • Zobacz też: kobieta

• Zbyteczna pokora tak samo pozbawia sił jak zarozumiałość.

[edytuj] A... B...C...

• Nad wysoką, ciężką poręczą ławy oskarżonych podniosła się znowu szczupła, jasnowłosa, czarno ubrana dziewczyna. Powieki miała spuszczone, postawę spokojną i tylko głos trochę drżący:
  – Uczyłam dzieci, myślałam, że czynię dobrze…
  Tu na mgnienie oka na twarzy jej zaszła uderzająca zmiana. Jakby zawrzały w niej gwałtowne jakieś uczucia, podniosła czoło, oczy jej błysnęły, usta drgnęły i poprawiając ostatnie swe zdanie, głośno, wyraźnie rzekła:
  – Myślę, że dobrze czyniłam.

• Ten duży Kostuś na przykład, syn tego ślusarza, który wiecznie w szynku siedzi i pije, a którego matka zabija się praniem bielizny, już ma dwanaście lat, a czytać jeszcze nie umie i często za ojcem do szynku wsuwać się zaczyna.

[edytuj] Gloria victis

• Przeznaczenie stoi za ludźmi, welonem tajemnicy zasłonięte, i w dłoni trzyma kołczan z tysiącem zdarzeń.

• Z nadzieją czy przeciw nadziei!