Eliza Orzeszkowa
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Eliza Orzeszkowa (1841–1910) – polska pisarka pozytywistyczna.
- Dusza ludzka ma dwa tylko stany: jest polem walki lub pobojowiskiem.
- Ku celom pożądanym wiodą drogi trudne.
- Nikt nie zrozumie kobiety... ona sama siebie też nie.
- Zobacz też: kobieta
- Zbyteczna pokora tak samo pozbawia sił jak zarozumiałość.
[edytuj] A... B...C...
- Nad wysoką, ciężką poręczą ławy oskarżonych podniosła się znowu szczupła, jasnowłosa, czarno ubrana dziewczyna. Powieki miała spuszczone, postawę spokojną i tylko głos trochę drżący:
– Uczyłam dzieci, myślałam, że czynię dobrze…
Tu na mgnienie oka na twarzy jej zaszła uderzająca zmiana. Jakby zawrzały w niej gwałtowne jakieś uczucia, podniosła czoło, oczy jej błysnęły, usta drgnęły i poprawiając ostatnie swe zdanie, głośno, wyraźnie rzekła:
– Myślę, że dobrze czyniłam.
- Ten duży Kostuś na przykład, syn tego ślusarza, który wiecznie w szynku siedzi i pije, a którego matka zabija się praniem bielizny, już ma dwanaście lat, a czytać jeszcze nie umie i często za ojcem do szynku wsuwać się zaczyna.
[edytuj] Gloria victis
- Przeznaczenie stoi za ludźmi, welonem tajemnicy zasłonięte, i w dłoni trzyma kołczan z tysiącem zdarzeń.
- Z nadzieją czy przeciw nadziei!