Edmond Rostand

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Edmond Rostand (1868–1918), francuski dramatopisarz.

• Autor jest przeważnie słusznie krytykowany za to, co napisał najgorszego. Nigdy nie jest chwalony za to, co napisał najlepszego.

• Czekać, aż będzie się wiedzieć więcej, aby działać – to skazywać się na bezczynność.

• Ileż śmierci trzeba nam przeżyć, by się nauczyć, że i my umrzemy.

• Ileż to trzeba odrzucić z siebie, aby być sobą.

• I oto z zasadzki śmierć mi przyszła pewna:
  Umieram przez hajduka, od kawałka drewna!
  • Et voila que je suis tué dans une ambuche,
    Par derriere, par un laquais, d'un coup de buche! (fr.)
  • Źródło: Cyrano de Bergerac w przekładzie Jana Kasprowicza, 1897

• Jeśli trzeba dotrzymywać kroku głupcom, lepiej ich nie wyprzedzać.

• Jeśli wierzysz w siłę prawdy, nie staraj się przekonywać. Ona i tak zwycięży.

• Małżonkowie powinni się wystrzegać kłótni, jeśli nie dość się kochają, aby się pogodzić.

• Nie należy przestrzegać ani starych błędów, ani nie zniechęcać się do starych prawd.

• Nie żądajmy od naszej żony, by była doskonała, ale tylko by wiedziała, że nie jest.

• Nos wielki mieć może tylko mąż rozumny,
  Uprzejmy, dobry, hojny, sprawiedliwy, mężny,
  Wspaniałomyślny, miły – słowem miary takiej,
  Jak ja.
  • Un grand nez est proprement l'indice D'un homme affable, bon, courtois, spirituel, Libéral, courageux, tel que je suis (fr.)
  • Źródło: Cyrano de Bergerac w przekładzie Włodzimierza Zagórskiego

• Pewność – to niewola.

• To podczas nocy trzeba wierzyć w światło.