Dziennik cwaniaczka

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rachael Harris,
odtwórczyni jednej z ról w filmie

Dziennik cwaniaczka (ang. Diary of a Wimpy Kid) – amerykańska komedia w reżyserii Thora Freudenthala na podstawie książki Jeffa Kinneya pod tym samym tytułem. Autorami scenariusza są Jackie i Jeff Filgo, Jeff Judah oraz Gabe Sachs.

Wypowiedzi postaci[edytuj]

  • Mama radziła, żebym był sobą, to inni mnie polubią.
    • Postać: Rowley Jefferson

Angie Steadman[edytuj]

  • Gimnazjum to początek końca. Nie jesteśmy już dziećmi, nikt się z nami nie cacka, mądrych wrzuca się do klasy z głupimi, słabych się prześladuje, a dziewczyny nie rozmawiają z chłopakami.
  • Lud jest głupi, więc jesteśmy głosem tych, którzy nabijają się z innych.
    • Well, the people are mostly idiots so l guess technically speaking we're the voice of the people making fun of the people. (ang.)
    • Zobacz też: głupota, lud

Greg Heffley[edytuj]

  • Dziewczyny są dziwne. Dziś usłyszałem, jak któraś mówi: Anderson ma fajny tyłek. Co to w ogóle znaczy? (…) Dlaczego dziewczyny nie mówią po ludzku?
  • Mama zwyczajnie nie rozumie chłopaków w moim wieku.
    • This just proves that Mom doesn't understand anything about kids my age. (ang.)
    • Zobacz też: matka
  • Moda to łatwizna. Wystarczy założyć białą koszulę i krawat. Sukces murowany.
  • Przeczuwałem, że kiedyś nakręcą o mnie film. Choć żałuję, że akcja musi toczyć się w szkole. Kogo zainteresuje historia o chłopaku w otoczeniu matołów?
  • Szkoła to więzienie dla niewinnych.

Dialogi[edytuj]

Greg: Gdybyś miał ocenić swoją popularność, na którym miejscu od 1 do 200 byś się uprasował?
Rowley: 200 to dobrze czy źle?
Greg: Dałbym ci 154.
– Rowley, if you had to say what you were ranked in terms of popularity from one to two hundred, where would you put yourself?
– Is two hundred good or bad?
– I'd say you're somewhere around the 154 mark. (ang.)

Zobacz też[edytuj]