Do widzenia, do jutra

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Do widzenia, do jutra – film obyczajowy produkcji polskiej z 1960 roku; reż. Janusz Morgenstern.

[edytuj] Jacek

  • Cześć! Co słychać? Nic? Eee... Bo u mnie bardzo wiele. Ale nie wiem, czy warto to opowiadać. Co? No powiedz, że warto, przecież widzisz, że na to czekam... Dziękuję. Ty powinnaś to zrozumieć. Ciągle jesteś sama w pokoju. Nikt na ciebie nie patrzy – nie potrzebujesz się wstydzić marzeń. Tego, co u ludzi dorosłych wywołuje ironiczny uśmiech. Cz... Czego się złościsz? Ah, że ja filozofuje zamiast opowiadać? A więc dobrze. Widzisz – są takie chwile kiedy człowiek chce być zupełnie sam. Zdradza ludzi, nie dlatego, że ich nie lubi, a przeciwnie, dlatego, że za bardzo jest do nich przywiązany. Długie patrzenie w wodę odkrywa wtedy dużo tajemnic. Zaczęło to się tak jak rozpoczynają się tego typu historie. Najzwyklej w świecie...
  • Nikt nigdy zakochanych nie traktuje na serio.
  • Stoisz tu obok mnie, a wydaje mi się, że cię wcale nie ma. Czy ty w ogóle istniejesz, Margueritte?
  • Pierwszy raz przekroczyłem tę bramę, podchodziłem coraz bliżej i zadawałem sobie pytania, kto z nas stchórzył? Ja, który uciekałem sprzed zamku, czy ona, która bała się zejść na moją planetę?
  • Patrzyłem na pustkę, i słuchałem ciszy. Jak tam jest teraz?
  • Widzisz? Powiedziałem ci zwykłą historię, która się skończyła właśnie tak, jak historie tego rodzaju. Ani trochę inaczej. Ty... Czemu się tak zamyśliłaś? Co? Uśmiechnij się... No... Eh, przecież to się mogło nigdy nie zdarzyć. Może to tylko marzenia? Bajka? Zaraz zrobimy próbę i zacznie się teatr. Teatr.
  • A co byś zrobił gdybym zaginęła? A szukałbym Ciebie. Zaglądałbym w oczy wszystkim dziewczynom. Jedne miałyby twoje oczy, drugie usta a trzecie włosy. Jedne byłyby bardzo poważna, inne znów w doskonałym humorze. Inne grałyby w tenisa lub ciągle spieszyły się na kolacje, ale żadna nie byłaby Tobą. I pomyślałbym, że Cię ukradli. I ogłosiłbym we wszystkich gazetach świata, na wszystkich murach i słupach ulicznych, że Cię poszukuję. I wyznaczyłbym wielką nagrodę, ale nikt by mi nie uwierzył, bo nikt nigdy zakochanych nie traktuje na serio.

[edytuj] Margueritte

  • Która radość trwa długo? Po jakimś czasie staje się przyzwyczajeniem. Jak godziny posiłków. Jednostajne, codzienne.
  • Wierz mi, to nieistnienie jest najpiękniejszą rzeczą, jaką mogę ci ofiarować.

[edytuj] Obsada