Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj

  • Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj
    • Opis: Wedle zapisu łacińskiego (zlatynizowany zapis staropolski): Day ut ia pobrusa, a ti poziwai
      Tłumaczenie: Daj, niech ja pomielę (pokręcę żarna), a ty odpoczywaj.
      Według niektórych językoznawców, ostatnie słowo powinno być odczytane jako "podziwiaj", czyli popatrz, przyjrzyj się, i miało stanowić aluzję do niezdarności jego adresata.
      Jest to najstarsze znane zdanie zapisane w języku polskim i na ziemiach Śląska. Zamieszczone jest w Księdze Henrykowskiej spisanej w opactwie cystersów w Henrykowie ok. 1270 roku przez jej opata Piotra. Opisując dzieje klasztoru, księga zachowała powyższe zdanie Bogwała do żony.
      Dłuższa treść zapisu: Bogwali uxor stabat, ad molam molendo. Cui vir suus idem Bogwalus, compassus dixit: Sine, ut ego etiam molam. Hoc est in polonico: Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai. Warto zwrócić uwagę, że zapis staropolski został zlatynizowany – na przykład ut jest wzięte z łaciny, prawdopodobnie chodzi jednak o at.
    • Autor: Bogwał (koniec XII wieku), właściciel Brukalic na Śląsku.

[edytuj] Nawiązania

Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Daj,_a%C4%87_ja_pobrusz%C4%99,_a_ty_poczywaj”