Christopher Moore

Christopher Moore podpisujący swoją powieść.

Christopher Moore (ur. 1957) – współczesny satyryk amerykański.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.

Brudna robota

• Politycy – puszące się dziwki retoryki.

• Tylko przez jakiś czas możesz się sprzeciwiać temu, kim jesteś. W końcu postanawiasz poddać się losowi.

• Francuski lepiej wyraża głęboki noir mojej egzystencji.

• Zanim został Śmiercią, nigdy tak bardzo nie czuł, że żyje.

• O, Biały Diable, nie chcesz sobie przywłaszczyć tego fioletowego owocu, bo mam nad tobą przewagę czterech tysięcy lat cywilizacji. Moi dziadkowie budowali kolej i wydobywali srebro w kopalniach, a rodzice przeżyli trzęsienie ziemi, pożar i społeczeństwo, które zakazywało nawet być Chińczykiem. Jestem matką tuzina, babką setki i prababką legionu. Jestem historią, cierpieniem i mądrością. Jestem Buddą i smokiem. Więc łapy precz od mojego pieprzonego bakłażana, zanim je stracisz.

• Wytrząsnął trochę majonezu na białą kromkę, by pokazać, że mówi poważnie.

• Większość z nas nie przechodzi przez życie jako jedna, kompletna osoba, która stawia czoło światu, jesteśmy całym zbiorowiskiem postaci. Kiedy ktoś umiera, scala się w duszę, esencję tego, kim jesteśmy, niezależną od masek, jakie nosimy w życiu. Nienawidzisz tych postaci, których zawsze nienawidziłaś, a kochasz te, które zawsze kochałaś. Siłą rzeczy coś takiego musi namieszać ci w głowie.

• Tylko przygotowując się na śmierć, możesz prawdziwie żyć.

• Nigdy nie rozmawiałeś z pracownikami sklepu płytowego? Nigdzie na świecie nie znajdziesz większych pokładów nieuzasadnionej arogancji.

• Lazarus zaskomlał i popatrzył na Cesarza tak, jakby ten, kto umie mówić, powinien coś powiedzieć.

• Głęboko wierzę, że pożądanie to główne źródło ludzkich cierpień, a najbardziej podstępną jego odmianę stanowi chęć posiadania.

• – Zobacz, Sophie, kotek. – Było mu przykro z powodu śmierci karalucha Niedźwiedzia. Może tego popołudnia wybierze się do sklepu ze zwierzętami i przywiezie córce nowego przyjaciela. Sophie zapiszczała z radości i wyciągnęła rękę w stronę kociaka.
  – Umiesz powiedzieć „kotek”? – spytał Charlie. Pokazywała zwierzątko rączką i uśmiechała się, tocząc z ust kropelki śliny.
  – Chciałabyś kotka? Umiesz powiedzieć „kotek”? Sophie wciąż pokazywała kotka.
  – Kotek – powiedziała.
  I wtedy kotek padł trupem.

• Mimo że rano, przed wyjazdem z Sedony, Charlie użył supermocnego antyperspirantu, to z powodu powtarzających się dźgnięć dwóch wilgotnych psich członków nie czuł się już tak świeżo.
  – Sophie, zabierz je. Zabierz je.
  – Pieski tańczą z tatą! – Dziewczynka zachichotała. – Tańcz, tatusiu!

Najgłupszy anioł

• Jak powiedział Budda: „Nadzieja to jedynie inne oblicze pożądania. A pożądanie to skurwysyn.”
  • Źródło: s. 170, Warszawa 2006.

• Życie to syf. Każdy kawałek mógłby pasować do układanki, każde słowo mogłoby być miłe, a każde wydarzenie radosne, tyle że tak nie jest. Życie to syf. Ludzie ogólnie rzecz biorąc są do dupy.
  • Źródło: s. 269, Warszawa 2006.

• – Nie ruszam się, nie ruszam. O co tu, kurwa, chodzi?
  – Ma pan nietoperza na głowie!
  – Tak, i za to chce mnie pan zastrzelić?

• Valeriene Riordan miała na sobie czarną, gumowatą minispódniczkę i czerwone, dziwkarskie kozaki na wysokich obcasach, krótką, srebrzystą, prześwitującą bluzkę z głębokim dekoltem i zewnętrznymi poduszkami na ramionach, wykonanymi z płatów plastikowej kory mózgowej za sztucznego mózgu, który zdobił stolik w jej gabinecie. Na zewnętrznej stronie prawego uda wypisała sobie henną słowa EGO, ID, SUPEREGO. A na drugim udzie widniały wyrazy PRAGNIENIE, WYPARCIE I OBSESJA. Na wewnętrznej stronie prawego uda słowo POŻĄDANIE znikło pod króciutką spódniczką. A naprzeciwko w równie prowokacyjnym miejscu, znajdował się napis POCZUCIE WINY.(...)
  – Jestem pojebaną psychiką – oznajmiła Val.
  – Tak, ale za kogo się przebrałaś? – Spytał Theo.
  • Źródło: s. 289,290, Warszawa 2006.

Ssij, Mała, Ssij

• Co jest z tymi staruchami? Ich mózgi działają tak wolno, że musisz pomóc im wstać, zanim walniesz drugi raz, aż zemdleją, jak na palantów przystało. Nie chcę być stara. I nie będę, bo mój pan wprowadzi mnie w swój świat i po wsze czasy będę przemierzała noc, a moja uroda przetrwa w obecnym stanie, tyle że chciałabym mieć większe cycki.
  • Źródło: s. 180, Warszawa 2008.

• Więc spojrzałam w światło i spytałam: „Babciu to Ty?”. Dobra, nie powiedziałam tego. Robię sobie totalne jaja.
  • Źródło: s. 291, Warszawa 2008.

Blues Kojota

• Miłość to najbardziej chamski z chamskich dowcipów Ironii.

• To jest najstraszniejsze w nadziei. – powiedziała – Jeśli za długo ją podsycasz, zmienia się w wiarę.”

Krwiopijcy

• – Mógłbym zabierać cię do parku i rzucać ci frisbee.
  – Wiem, ale nie mogę.
  – Kupię ci różne zabawki do gryzienia. Może być piszcząca kaczka, jeśli chcesz.
  – Przykro mi, Tommy, ale nie mogę się zmienić w wilka.

• Pół godziny po północy. Stał na szczycie południowo-zachodniej wieży Oakland Bay Bridge, na wysokości jakichś pięćdziesięciu pięter nad stalowoszarą zatoką i zastanawiał się: na nogi, czy na głowę? Miał na sobie czarny garnitur. Wahał się przez chwilę, bo pożałował garnituru. Lubił dotyk jedwabiu na skórze. No trudno...

• Spójrz na drzwi radiowozu, Jeeter. Tam jest napisane „chronią i służą”, a nie „wkurwiają i marudzą”.

Wyspa wypacykowanej kapłanki miłości

• Był kiedyś taki czas, że nie miał zielonego pojęcia o komputerach. Wydawało mu się, że „podkładka pod myszkę” to zastrzeżona przez Disneya marka podpasek (...).
  • Źródło: s. 432, Warszawa 2008.