Friedrich Hebbel

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Christian Friedrich Hebbel (1813–1863) – niemiecki poeta i dramaturg.

• Cnota jest w sercu, a nie gdzie indziej.

• Dowcip jest jedyną rzeczą, którą tym trudniej znaleźć, im gorliwiej szuka.

• Dramat żyje tylko wówczas, kiedy pokazuje nam, w jaki sposób indywiduum ludzkie przybiera formę i zaczyna prowadzić walkę między swoim osobistym światem a światem zewnętrznym.

• Geniusz jest inteligencją entuzjazmu.

• Lepiej być kanciastym Czymś niż okrągłym Niczym.

• Miłość ogranicza naturalną wrogość między kobietą i mężczyzną.

• Można kamień rzucić w powietrze. Przez to jednak nie urosną mu skrzydła.
  • Zobacz też: kamień, powietrze, skrzydła

• Pragniemy być kochani brutto, nie netto.

• Przebacza się próżność, ale nie dumę.

• Publiczność oklaskuje sztuczne ognie, ale nie wschód słońca.
  • Zobacz też: publiczność, sztuczne ognie, wschód słońca

• Radość uogólnia człowieka, boleść indywidualizuje.

• Uprzedzenie jest kardynalnym przejawem ignorancji.

• Uważam za największy obowiązek człowieka, który w ogóle zajmuje się pisaniem, by dostarczał materiałów do swojej biografii.

• Wielu obdarzyła natura talentem współczucia, niewielu – współradości.

• Właściwą rzeczą głupców jest przyglądanie się wadom innych i zapominanie o własnych.

• Wprost nie do wiary, ile rozumu używa się w świecie dla udowodnienia głupstw.