Carl Schmitt

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Carl Schmitt (1888–1985) – niemiecki filozof polityczny, prawnik i politolog, teoretyk państwa autorytarnego, współtwórca tzw. teologii politycznej, działacz NSDAP.

  • Kto mówi ludzkość, ten chce oszukać.
    • Źródło: Peter Sloterdijk, Kryształowy pałac. O filozoficzną teorię globalizacji, przeł. Borys Cymbrowski, wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2011, s. 326.
    • Zobacz też: ludzkość
  • Liberalizm z wszystkimi jego sprzecznościami i kompromisami jest zjawiskiem chwili. Odpowiedzią na pytanie „Chrystus czy Barabasz?” jest tutaj propozycja negocjacji, poszukiwania kompromisu w ramach parlamentarnej komisji. Taka postawa nie jest wszelako przypadkowa, lecz wynika z liberalnej metafizyki.
    • Źródło: Politische Theologie. Vier Kapitel zur Lehre von der Souveränität, 1922, s. 80.
    • Zobacz też: liberalizm
  • Myśl liberalna systematycznie i konsekwentnie lekceważy lub pomija państwo oraz politykę, natomiast z wyjątkowym uporem nawiązuje do dwóch, wyraźnie spolaryzowanych, heterogenicznych sfer, do etyki i gospodarki – świata duchowego i świata interesów, do wiedzy i własności. Krytyczny i nieufny stosunek do państwa i polityki łatwo można wytłumaczyć regułami samego systemu liberalnego, w którym indywiduum pozostaje terminus a quo [punktem wyjścia] i terminus ad quem [celem].
    • Źródło: Pojęcie polityczności, w: Teologia polityczna i inne pisma, wyd. Znak, Kraków 2000, s. 241, tłum. M. Cichocki.
  • Polityczność można zrozumieć tylko przez antagonizm, przez odniesienie się go do realnej możliwości i jednoczenia się ludzi według różnicy między przyjacielem i wrogiem, niezależnie od tego, jak oceniać będziemy polityczność z punktu widzenia religii, moralności, norm estetycznych czy ekonomii.
    • Źródło: Pojęcie polityczności, w: Teologia polityczna i inne pisma, wyd. Znak, Kraków 2000, s. 206, 207, tłum. M. Cichocki.
  • Ten, kto decyduje o stanie wyjątkowym, jest suwerenny.
    • Źródło: Politische Theologie. Vier Kapitel zur Lehre von der Souveränität, 1922, s. 33.
  • W przypadku liberalizmu możemy mówić o polityce jedynie jako o polemicznym przeciwstawieniu się wszelkim ograniczeniom indywidualnej wolności ze strony państwa czy religii. Jest to zawsze polityka handlowa, polityka wobec Kościoła, polityka edukacyjna, kulturalna. W żadnym wypadku nie jest to polityka liberalna jako taka, a jedynie liberalna krytyka polityki.
    • Źródło: Pojęcie polityczności, w: Teologia polityczna i inne pisma, wyd. Znak, Kraków 2000, s. 241, tłum. M. Cichocki.