Brudny Harry

Brudny Harry – film sensacyjny z 1971 w reżyserii Dona Siegla. Scenariusz napisali Dean Riesner, John Milius, Harry Julian Fink i Rita M. Fink; tłum. – Tomasz Beksiński.

Spis treści

Socjologia? Daleko z tym zajdziesz. Oczywiście, jeśli przeżyjesz.
- Opis: Harry, dowiadując się co studiuje jego partner.
- Zobacz też: socjologia

Wiem, o czym myślisz, śmieciu: „Strzelił sześć razy czy tylko pięć?”. Szczerze mówiąc, w tej całej zabawie straciłem rachubę. Ale zakładając że to magnum 44, najpotężniejszy pistolet na świecie, może elegancko odstrzelić ci głowę... musisz sobie zadać pytanie: „Czy mam dziś szczęście?” Masz śmieciu?
- I know what you're thinking. "Did he fire six shots or only five?" Well, to tell you the truth, in all this excitement I kind of lost track myself. But being as this is a.44 Magnum, the most powerful handgun in the world, and would blow your head clean off, you've got to ask yourself one question: Do I feel lucky? Well, do ya, punk? (ang.)
- Opis: Harry Callahan do sięgającego po broń przestępcy (podobna kwestia pojawia się w filmie dwa razy).

Harry taki już jest. Nikogo nie faworyzuje. Nienawidzi wszystkich.
- Opis: żartobliwa odpowiedź policjanta „Grubego” na pytanie skąd się wzięło przezwisko „Brudny” Harry.

Burmistrz: Nie chcę powtórki z tego co urządziłeś przed rokiem w Fillmore. Jasne? To moja polityka.

Harry: Kiedy nagi mężczyzna goni kobietę z nożem i erekcją to zakładam, że nie zbiera datków na czerwony krzyż. To moja polityka.

Prokurator Okręgowy: Przeglądałem pański raport. Kawał niezwykłej roboty policyjnej. Niesamowite!

Harry: Miałem szczęście.

Prokurator Okręgowy: Masz szczęście, że nie oskarżę cię o napaść z zamiarem dokonania morderstwa.

Komendant: Śledziłeś go?

Harry: Tak, po godzinach pracy i każdy wie, że to nie ja go pobiłem.

Komendant: Skąd?

Harry: Bo za dobrze wygląda.