Blaise Pascal
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Blaise Pascal (1623–1662) – francuski filozof i matematyk.
- Boga czuje serce, nie rozum. Oto co jest wiara: Bóg dotykalny dla serca, nie dla rozumu.
- Ci, którzy nie miłują prawdy, szukają pozoru przeczenia jej w mnogości tych, którzy jej przeczą.
- Cóż za czcza sztuka malarstwo, która ściąga podziw przez podobieństwo do rzeczy, których oryginału nie podziwiamy!
- Człowiek jest mieszaniną pychy i nikczemności, wielkości i nędzy; pragnie cnoty, a służy grzechowi; pragnie trwałego szczęścia, a goni za chwilowymi rozkoszami; pan ziemi i nędzny robak.
- Człowiek jest tedy jeno maską, jeno kłamstwem i obłudą; i w sobie i wobec drugich.
- Człowiek jest tylko trzciną, najwątlejszą w przyrodzie, ale trzciną myślącą.
- Człowiek nie jest godny Bogu, ale nie jest niezdolny stać się Go godnym.
- Człowiek nie ma władzy nawet nad własnym życiem.
- Człowiek stworzony jest na to, by szukać prawdy, a nie by ją posiadać.
- Dopiero kiedy człowiek zacznie się zastanawiać nad sobą samym, zrozumie jak bardzo niezdolny jest pojąć inne rzeczy.
- Dopiero przy końcu roboty można poznać, od czego trzeba było zacząć.
- Doprowadzać pobożność do zabobonu znaczy niweczyć ją.
- Doświadczenie uczy nas dostrzegać olbrzymią różnicę między dobrocią a pobożnością.
- Dwie rzeczy pouczają człowieka o całej jego naturze: instynkt i doświadczenie.
- Gdyby nos Kleopatry był krótszy, inne byłyby losy świata.
- Grzesznik to człowiek, który nie ma dość woli, aby nie kochać zła.
- Jedna kropla miłości jest więcej warta niż ocean dobrych chęci i rozumu.
- Jest wystarczająco dużo światła dla tych, którzy pragną zobaczyć, i wystarczająco dużo ciemności dla tych, którzy mają odwrotne upodobania.
- Kpić z filozofii to filozofować naprawdę.
- Kropla miłości znaczy więcej niż ocean rozumu.
- List ten jest dłuższy jedynie dzięki temu, iż nie miałem czasu napisać go krócej.
- Zobacz też: list
- Ludzie są tak nieodzownie szaleni, że nie być szalonym znaczyłoby być szalonym innym rodzajem szaleństwa.
- My nigdy nie żyjemy, ale ciągle mamy nadzieję na coś, co można by nazwać prawdziwym życiem. I tak, ciągle spodziewając się szczęścia, z konieczności wynika, że nigdy nie jesteśmy szczęśliwi.
- Największą karą czyśćca jest niepewność sądu.
- Zobacz też: niepewność, czyściec
- Należy przyznać, że szczęście w tym życiu opiera się na nadziei nowego i zupełnie innego życia; jest się szczęśliwym wtedy, gdy bliskie jest uobecnienie tej nadziei.
- Nic nie jest dla człowieka bardziej nieznośne, jak pozostawać w zupełnym spokoju, bez namiętności, bez interesów, bez rozrywek, bez wysiłków. Czuje wtedy swą nicość, samotność, niedostateczność swych sił, swą zależność, słabość, pustkę. Niezwłocznie z głębi jego duszy wyjdzie nuda, ciemność, smutek, troska niezadowolenie, rozpacz.
- Zobacz też: nuda
- Nie mogąc znaleźć sprawiedliwości znaleziono siłę.
- Nie wiem, kto mnie wydał na świat, ani co jest świat, ani co ja sam. Żyję w straszliwej nieświadomości wszystkich rzeczy. Nie wiem, co jest moje ciało, co zmysły, co dusza i owa część mnie, która myśli to, co ja mówię, która zastanawia się nad wszystkim i nad sobą i która nie zna siebie, tak jak reszty. Widzę przerażające przestrzenie wszechświata, które mnie otaczają, czuję się przywiązany do kącika tej rozległej przestrzeni nie wiedząc, czemu mnie pomieszczono raczej w tym miejscu niż w innym, ani czemu tę odrobinę czasu, jaką mi dano do życia, wyznaczono w tym, a nie w innym punkcie całej wieczności, która mnie poprzedziła, i tej, która ma po mnie nastąpić. Widzę ze wszystkich stron same nieskończoności, które zamykają mnie niby atom i niby cień trwający niepowrotną chwilę. Wszystko, co wiem, to jeno to, iż mam niebawem umrzeć; ale co mi najbardziej nie znane, to sama ta śmierć, której niepodobna mi uniknąć.
- Niewiele byłoby przyjaźni, gdyby każdy wiedział, co przyjaciel o nim mówi, kiedy go nie ma.
- Opinia większości jest opinią najmniej zdolnych.
- Poganie nie znają Boga, ale kochają tylko przyrodę; Żydzi znają prawdziwego Boga oraz kochają przyrodę; chrześcijanie znają prawdziwego Boga, ale nie kochają przyrody.
- Przypadkowe odkrycia zdarzają się tylko umysłom przygotowanym.
- Pytają czy trzeba kochać. O to nie należy pytać, to trzeba czuć.
- Serce ma swoje racje, których rozum nie zna.
- Le cœur a ses raisons que la raison ne connaît point. (fr.)
- Zobacz też: serce
- Sympatia lub nienawiść odmieniają twarz sprawiedliwości.
- Wcale nie jest pewne, że wszystko jest niepewne.
- W każdym człowieku jest przepaść, którą można wypełnić jedynie Bogiem.
- Wielkość człowieka jest wielka w tym, że zna on swoją nędzę. Drzewo nie zna swojej nędzy.
- Wszystkie dobre maksymy istnieją w świecie; chybia się tylko w ich stosowaniu.
- Złoty środek
- juste milieu (fr.)
- Zwycięstwo kocha troskę.
Zobacz też:
