Biłgoraj

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Herb Biłgoraja

Biłgoraj – miasto powiatowe w województwie lubelskim.

  • Biłgoraju
    pajdo kraju
    leśna ziemio stokrodna
    wąska Tanwio
    w Śniętym Sanie
    sanno
    płozo
    kośna łąko
    iły muły
    piachy
    lessy
    bądźcie we mnie
    nie odprawcie mnie w świat samej
    na błądzenie nadaremne...
  • Dopiero przy wjeździe do miasta zaczyna się obraz strasznego zniszczenia. Właściwie miasta tu nie ma. Wszystkie domy bez wyjątku zburzone, a ruiny obficie porosły już trawą, gdyż nikt nic nie odbudowuje. Jedzie się wśród tych szczątków domów cały czas aż do rynku, również całkowicie zniszczonego. Tylko pośrodku ocalał długi, parterowy budynek. Lecz i ten jest z jednej strony mocno uszkodzony. Dalej naokoło to samo. Obecnie miasto zaczyna się daleko poza rynkiem i całe życie koncentruje się na głównej ulicy, prowadzącej w kierunku Puszczy Solskiej i Tarnogrodu. Tu mieszczą się wszystkie urzędy, sąd, starostwo, itp. Pozostało jeszcze kilka bocznych ulic. Podobnego zniszczenia dotąd nie widziałem.
  • I niedzieli pewnej z rana,
    Choć nie było to w zwyczaju,
    Rzekł: zjem obiad w Biłgoraju,
    Bo podobno biłgorajki
    Warzą pyszne zalewajki.
    Niech kolasa tu zajedzie,
    Chcę być w porę na obiedzie!
    (...)
    Potoczyła się kolasa
    Nie do sasa, nie do lasa,
    Lecz przez mostek na ruczaju
    Wprost do miasta Biłgoraju.
    (...)
    A już w mieście zamieszanie,
    Przerazili się mieszczanie,
    Że z paradą zbójcy jadą
    grożąc wszystkim w krąg zagładą.
  • ... sam po ustawicznych
    Pracach odpoczyń sobie w tych lesiech ślicznych!
    Jeśli chcesz rzek przezornych pławem napaść oczy:
    Tu Sopot i Tenwica swoją rosę toczy...
  • Zaszczyt jego wieloraki:
    Sławne w sita i przetaki.

    Kraj górzysty i niepłodny,
    Nocleg, popas niewygodny
    Przewodniki bałamutne,
    Droga ciasna, lasy smutne.
    • Autor: Ignacy Krasicki
    • Źródło: Opisanie podróży z Warszawy do Biłgoraja do Księcia Stanisława Poniatowskiego