Baltasar Gracián

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baltasar Gracián

Baltasar Gracián (1601–1658) – hiszpański jezuita i pisarz.

Wyrocznia podręczna (1647)[edytuj]

(wyd. Lublin 1949, tłum.S. Łoś)

  • Nawet w chwilach szczerości nie należy całkowicie obnażać swej duszy.
  • Środków ludzkich należy używać tak, jakby nie było boskich, a boskich tak, jakby nie było ludzkich.
  • Umiej dobrze wybierać – wymaga to dobrego smaku i trafności sądu. Nie wystarcza po temu ani nauka, ani rozum.
  • Za naszych czasów wszystko osiągnęło swój punkt szczytowy.

Inne[edytuj]

  • Duże kęsy szczęścia wymagają zdrowego i dobrego żołądka.
  • Największym głupcem jest ten, kto sądzi, że poza nim wszyscy są głupcami.
  • Przyjaźń pomnaża to, co w życiu dobre, a dzieli to, co złe. Jest jedynym lekarstwem na nieszczęście i wytchnieniem duszy.
  • To, co łatwe, rób, jakby było trudne, to, co trudne, rób, jakby było łatwe.
  • Trzeba mieć zawsze coś do pragnienia, by nie być nieszczęśliwym swym szczęściem.
    • Źródło: Władysław Tatarkiewicz, Pisma z etyki i teorii szczęścia, wyb. Paweł Smoczyński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 136.
  • Zdolny manifestuje ducha w zdecydowanym działaniu. Nie jest ani zimny, ani gorący.
    • Źródło: „Przekrój”, wyd. 40–52, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1996, s. 28.
Commons-logo.svg