Anna Janko

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Anna Janko (ur. 1957), polska poetka, pisarka i krytyk literacki.

[edytuj] Dziewczyna z zapałkami

• Bóg wyjął Adamowi żebro i dał mu je do zabawy.

• Od nie napisanych wierszy gnije dusza poety.

• Pod poszewką poezji zawsze tkwi ból.

• Rozkosz to płonące drzwi do nikąd.

• Własnego życia nie da się opowiedzieć, można je tylko obnażyć.

[edytuj] Anna Janko dla Zwierciadła

• Poczucie utraty, gdy żegnamy ukochaną osobę, boli fizycznie, bo ciało w istocie nie jest żadnym futerałem dla duszy, ciało jest jak gąbka duszą nasiąknięte.
  • Źródło: Zwierciadło, nr 7/1941, lipiec 2008

[edytuj] Inne

• A gdy już znajdziesz przyjaciela
  niech cię uczy swojego odejścia
  a kiedy odejdzie i zamkniesz drzwi
  drzwi jak wrota obronnego zamku
  niech powróci
  i niech ściana przed nim pęknie

• Chciałabym być sentymentalna ale jestem taka
  tylko w snach
  Śnią mi się dobrzy policjanci którzy pokazują
  jak dojść do domu
  i oczywiście dzieciństwo i oczywiście twój powrót

• Jeszcze tylko jedna wojna
  potem dadzą nam czas
  na lizanie ran

• Który gładzisz grzechy świata
  obdarz mnie
  obojętnością
  zimną ciszą między wargami

• Twoje ludzkie oczy
  były jak Bóg nad drzwiami
  na szczęście temu domowi
  • Źródło: Inna odyseja