Anna Achmatowa

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Anna Achmatowa (właśc. Anna Andriejewna Gorienko; 1889–1966) – rosyjska poetka.

• Być mrocznym samotnym nerwowo-wzrocznym obserwatorem
  Wirującego diamentu świata.
  • Źródło: Wino ciemnych zaułków
  • Zobacz też: mrok, samotność, świat

• Jeśli jest sprawiedliwość, oto ona:
  Umrzeć ile konieczne, nie przebrawszy miary.
  Odrosnąć ile trzeba z ocalonej reszty.
  • Źródło: Autonomia (wiersz poświęcony pamięci Haliny Poświatowskiej)
  • Zobacz też: sprawiedliwość, śmierć

• Tyle próśb zawsze ma ukochana,
  Porzucona próśb żadnych nie miewa...
  • Źródło: Tyle próśb zawsze ma ukochana...

• W blaskach zachodu pożółkł świat,
  Czule kwietniowy chłód się skrada.
  Spóźniłeś się o tyle lat,
  A jednak jestem tobie rada.
  • Źródło: W blaskach zachodu
  • Zobacz też: blask

• W kominie gaśnie płomień,
  Świerszcz ćwierka smętne trele.
  Ktoś na pamiątkę po mnie
  Wziął biały pantofelek.
  [...]
  A sercu trudno wierzyć:
  Nie minie czasu wiele –
  On wszystkim zacznie mierzyć
  Mój biały pantofelek.
  • Źródło: I nawet nikt nie wyszedł
  • Zobacz też: buty, komin, płomień, świerszcz