Amélie Nothomb
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Amélie Nothomb (ur. 1967) – belgijska pisarka tworząca w języku francuskim.
- Przyłączenia Belgii do Francji mogą żądać tylko faszyści. Ja jestem za przyłączeniem Francji do Belgii.
- Źródło: „Forum”, 9 maja 2011.
Spis treści |
[edytuj] Cytaty z utworów
- Z błędem jest tak, jak z alkoholem: bardzo szybko do człowieka dociera, że przesadził, lecz zamiast mieć na tyle rozumu, żeby przestać pić i zapobiec dalszym szkodom, jakaś zawziętość, nie mająca nic wspólnego z alkoholem, każe mu brnąć dalej.
- Źródło: Sabotaż miłosny
[edytuj] Ani z widzenia, ani ze słyszenia (2007)
(fr. Ni d’Ève ni d’Adam, tłumaczenie: Joanna Polachowska)
- Powiedzenie komuś, że to już koniec, jest brzydkie i fałszywe. Nawet kiedy już o kimś nie myślimy, nadal pozostaje w nasz obecny. Istota, która się dla nas liczyła, liczyć się będzie zawsze.
- Zobacz też: koniec
- Ucieczka jest niezbyt chwalebna? A przecież to lepsze niż dać się złapać. Jedyny dyshonor to nie być wolnym.
- Zobacz też: ucieczka
[edytuj] Higiena mordercy
Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Higiena mordercy.(fr. Hygiène de l'assassin, tłumaczenie: Joanna Polachowska)
- Ludzie w gruncie rzeczy nie czytają; albo jeśli czytają, nie rozumieją, albo jeśli zrozumieli, zapominają.
- Zobacz też: książka
- Miłość nie ma żadnego sensu i właśnie dlatego jest święta.
- Zobacz też: miłość
- Świat roi się od zbrodniarzy, to znaczy ludzi bez oporów zapominających o tych, których, jak utrzymują, kiedyś kochali.
- Zobacz też: zbrodniarz
[edytuj] Tak wyszło
- Kontynenty posiadają linię działu wód, tajemnicze miejsce, poczynając od którego rzeki postanawiają popłynąć na wschód lub na zachód, na północ lub na południe. Ciało ludzkie posiada geografię jeszcze bardziej tajemniczą, linię działu szampana, od której złocisty trunek przestaje płynąć ku inteligencji, tylko rozlewa się ku obszarom wielkiego bezsensu.
- Zobacz też: kontynent
- O jedenastej otworzyła butelkę veuve-clicquot. Pierwsze łyki napełniły mnie paraliżującą rozkoszą. Należało nic nie mówić i zamknąć oczy; całym swym jestestwem chłonąć tę rozkosz.(...) Jest taki moment między piętnastym a szesnastym łykiem szampana, kiedy każdy czuje się arystokratą. Moment ten uchodzi uwagi gatunku ludzkiego z przyziemnej przyczyny: ludziom tak spieszno osiągnąć szczyt upojenia...
