Adolf Hitler

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adolf Hitler

Adolf Hitler (1889–1945) – niemiecki polityk, Wódz i kanclerz III Rzeszy, przywódca NSDAP, ideolog nazizmu.

Mein Kampf

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Mein Kampf.
  • Austrię opuściłem w pierwszym rzędzie z powodów politycznych. Nie chciałem walczyć za habsburskie państwo.
  • Jakże nędzne są myśli ludzi małych.
  • Kiedy siła do walki o własne zdrowie przestaje istnieć, oznacza to koniec prawa do życia w tym świecie walki. Ona należy do silnej całości, nie słabej połowy.
    • Wenn die Kraft zum Kämpfe um die eigene Gesundheit nicht mehr vorhanden ist, endet das Recht zum Leben in dieser Welt des Kampfes. Sie Gehört nur dem kraftvollen „Ganzen” und nicht dem schwachen „Halben”. (niem.)
    • Zobacz też: siła, walka

Inne

  • Bądźcie bez litości, bądźcie brutalni… Dżyngis-Chan rzucił na śmierć miliony kobiet i dzieci świadomie i z lekkim sercem – historia widzi w nim tylko wielkiego założyciela państw. Obecnie tylko na wschodzie umieściłem oddziały SS Totenkopf, dając im rozkaz nieugiętego i bezlitosnego zabijania kobiet i dzieci polskiego pochodzenia i polskiej mowy, bo tylko tą drogą zdobyć możemy potrzebną nam przestrzeń życiową.
    • Opis: „Drugie Przemówienie”, którego istnienie jest podważane, na odprawie dowódców w Obersalzbergu, 22 sierpnia 1939. Wielu historyków twierdzi, że tamtego dnia Hitler miał tylko jedno przemówienie, a autentyczność Dokumentu Norymberskiego nr 798-PS, skąd pochodzi całość przemówienia, nie została nigdy potwierdzona.
  • Być obywatelem swojego państwa, nawet jeśli jest się tylko zamiataczem ulic, musi być uważane za większy honor niż bycie królem w obcym kraju.
  • Co na przykład możemy powiedzieć o plakacie reklamującym nowe mydło, jeżeli przedstawia inne mydła jako dobre?
  • Dajcie mi pięć lat, a nie poznacie Niemiec.
    • Opis: w 1933.
    • Źródło: Dzieje najnowsze, t. 35, Państwowe Wydawn. Naukowe, Oddział w Łodzi, 2003, s. 16.
  • Dla każdego mocarstwa sprawą fundamentalną jest przestrzeń życiowa współmierna do potęgi państwa (…) Stawką nie jest tutaj Gdańsk. Dla nas jest to kwestia powiększenia przestrzeni życiowej na Wschodzie, zabezpieczenia dostaw żywności i rozwiązania problemu państw bałtyckich. Żywność można pozyskać jedynie z obszarów słabo zaludnionych; (…) staranna niemiecka uprawa ziemi ogromnie zwiększy jej produktywność. W Europie nie widać innych możliwości (…). Oszczędzenie Polski jest wykluczone i pozostaje nam następująca decyzja: Zaatakować Polskę przy pierwszej nadarzającej się sposobności.
  • Dobre kłamstwo jest jak magiczne zaklęcie.
  • Gdziekolwiek sięgnie nasz triumf, zawsze będzie jedynie punktem wyjścia do nowej walki.
  • Gdybyśmy nie mieli paru profesorów, którzy wstawiali się za mną, byłoby ze mną źle. (…) Jeden z naszych profesorów (…) [König, u którego Hitler miał lekcje francuskiego] był c.k. komisarzem do sprawdzania kotłów parowych (…). Podczas eksplozji odebrało mu mowę. Tak, że pewnych rzeczy nie mógł wymówić. Kiedyśmy przyszli do jego klasy, siedziałem całkiem z przodu. Zaczął odczytywać nazwiska. Kiedy doszło do mnie, patrzyłem na niego, nie ruszając się. Oburzony kazał mi się wytłumaczyć. Nie nazywam się Itler, nazywam się Hitler, panie profesorze! Nie mógł wymówić H.
    • Opis: wspomnienia z nocy 8/9 stycznia 1942.
  • Jesteśmy socjalistami, jesteśmy wrogami obecnego systemu kapitalistycznego, który wykorzystuje ekonomicznie słabszych, z jego niesprawiedliwymi płacami, z niesprawiedliwą oceną osoby ludzkiej według jej zamożności a nie według odpowiedzialności i rzeczywistych dokonań. Jesteśmy zdeterminowani aby zniszczyć ten system za wszelką cenę
    • Opis: przemówienie z 1 maja 1927, Hitler definiował jednak socjalizm odmiennie od marksistów.
    • Źródło: John Toland, Adolf Hitler, 1991, ISBN 9780385420532, s. 224.
  • Jeśli dojdziemy kiedyś do władzy, to utrzymamy ją z pomocą Bożą. Nie damy już jej sobie odebrać.
    • Opis: 17 października 1930.
    • Źródło: Hitler. Reden und Proklamationen 1932–1945, red. M. Domarus, Frankfurt 1962, s. 140.
  • Jeśli niemiecki naród nie potrafi zwyciężyć, to powinien zginąć.
    • Opis: w kwietniu 1945.
  • Jeżeli ta wojna jest przegrana, to nie jest moim zmartwieniem, że giną w niej ludzie. Nie uronię za nich jednej łzy, bo nie zasłużyli na nic lepszego.
  • Kiedy zacznie się operacja „Barbarossa”, świat wstrzyma oddech z podziwu i nic nie powie.
    • Opis: po zapoznaniu się z planami ataku na ZSRR w 1941.
    • Źródło: Alan Bullock, Hitler. Studium tyranii, Warszawa 1997, s. 546.
  • Kościół katolicki przez piętnaście stuleci traktował Żydów jak szkodników, zamykał ich w gettach i tak dalej, ponieważ zorientowano się czym są Żydzi. Ja odwołuję się do tych piętnastu stuleci.
    • Opis: w 1933 na Konferencji Episkopatu Niemiec w Berlinie.
    • Źródło: Joachim Heldt, Gott in Deutschland. Eine Re-portage uber Glaube und Kirche, Hamburg 1963, s. 168.
    • Zobacz też: katolicyzm, Kościół
  • Mieszkańcy Europy stanowią na Świecie jedną, wspólną rodzinę. Dlatego wyobrażenie, że w tak ograniczonym „domu”, jakim jest Europa, utrzymanie różnego porządku prawnego i różnych wartości dla jednej wspólnoty mieszkańców, jest wyobrażeniem fałszywym.
    • Opis: 7 marca 1936 przed Reichstagiem.
    • Zobacz też: Europa
  • Mnie nie interesuje prawo, mnie interesuje sprawiedliwość.
  • Moje uczucia jako chrześcijanina wskazują mi mojego Pana i Zbawcę jako wojownika. Wskazują mi człowieka, który kiedyś w swej samotności, otoczony przez garstkę uczniów, rozpoznawał w Żydach, czym naprawdę są, i zebrał ludzi, by walczyć przeciwko nim, i który był największym nie jako męczennik, ale jako wojownik. W nieograniczonej miłości jako chrześcijanin i jako człowiek czytam ustępy, które mówią, jak Pan wystąpił w swej mocy i pochwycił bicz, by wypędzić ze świątyni ten ród węży i żmij. Jak wspaniała była jego walka w obronie świata przeciwko truciźnie żydowskiej. Dziś, po dwu tysiącach lat, z głębokim uczuciem rozpoznaję wyraźniej niż kiedykolwiek, że w tym właśnie celu rozlał On swoją krew na krzyżu. Jako chrześcijanin nie mam obowiązku, by przyzwalać na oszukiwanie mnie, lecz obowiązkiem moim jest być wojownikiem o prawdę i sprawiedliwość… I jeśli jest cokolwiek, co potwierdzałoby, że działamy właściwie, jest to ucisk, który codziennie wzrasta. Jako chrześcijanin mam też obowiązek wobec mojego własnego narodu. Kiedy wychodzę rano i widzę tych ludzi stojących w kolejkach i patrzę na ich ściśnięte twarze, wierzę, że byłbym nie chrześcijaninem, ale samym diabłem, gdybym nie odczuwał żalu, gdybym nie zwrócił się, jak nasz Pan dwa tysiące lat temu, przeciwko tym którzy do dziś wykorzystują i grabią tych biedaków.
    • Opis: 12 kwietnia 1922 w Monachium.
    • Źródło: The Speeches of Adolf Hitler. April 1922-August 1939, red. Norman H. Baynes, Oxford University Press, Londyn 1980.
  • Nasza siła bierze się z naszej szybkości i brutalności. Dżyngis Chan prowadził miliony kobiet i dzieci na rzeź z premedytacją i lekkim sercem. Jednak historia pokazuje go jako wielkiego twórcę państwa (…). A zatem (…) wydałem rozkaz zabicia bez litości wszystkich mężczyzn, kobiet i dzieci polskiej rasy i języka. Tylko w ten sposób zyskamy przestrzeń życiową, której tak nam trzeba. Kto dziś mówi o eksterminacji Ormian?
    • Opis: inna wersja powyższego cytatu z przypisywanej Hitlerowi wypowiedzi z 22 sierpnia 1939. Autentyczność cytatu budzi wiele wątpliwości, w szczególności ostatniego zdania; fragment ten jest szeroko cytowany w literaturze na temat ludobójstwa Ormian w 1915 roku.
    • Źródło: G. Lewy, The Armenian Massacres in Ottoman Turkey: A Disputed Genocide, University of Utah Press, Salt Lake City, 2005, s. 264, 265.
  • Najgłupszym możliwym błędem z naszej strony byłoby pozwolenie niższym rasom na posiadanie broni. Historia dowodzi, że wszyscy zdobywcy, którzy pozwolili niższym rasom na posiadanie broni, szykowali tym sobie upadek.
    • Źródło: Hitler’s Secret Conversations, Signet Books, 1961, s. 403, tłum. Norman Cameron i R.H. Stevens.
  • Obie królowe sztuki – architektura i muzyka – nie mają żydostwu niczego do zawdzięczenia.
  • Pakt jest tak długo ważny, jak długo służy celowi.
  • Polacy są najbardziej inteligentnym narodem ze wszystkich, z którymi spotkali się Niemcy podczas tej wojny w Europie… Polacy, według mojej opinii oraz na podstawie obserwacji i meldunków z Generalnej Guberni, są jedynym narodem w Europie, który łączy w sobie wysoką inteligencję z niesłychanym sprytem. Jest to najzdolniejszy naród w Europie, ponieważ żyją ciągle w niesłychanie trudnych warunkach politycznych, wyrobił w sobie wielki rozsądek życiowy, nigdzie niespotykany. Na podstawie ostatnich badań, prowadzonych przez Reichsrassenamt uczeni niemieccy doszli do przekonania, że Polacy powinni być asymilowani do społeczności niemieckiej jako element wartościowy rasowo. Uczeni nasi doszli do wniosku, że połączenie niemieckiej systematyczności z polotem Polaków dałoby doskonałe wyniki.
  • Polska zdecydowała się walczyć i jej życzenie zostało spełnione. Walkę wybrała niefrasobliwie, gdyż niektórzy mężowie stanu zapewniali ją, że dysponują szczegółową wiedzą o braku wartości Niemiec i ich sił zbrojnych, o niższości naszego uzbrojenia, o słabym morale naszych wojsk, o defetyzmie panującym w Rzeszy, o rozdźwięku między narodem niemieckim, a jego przywódcami. (…)
    W chwili gdy do was przemawiam, nasze wojska tworzą potężną linię od Brześcia Litewskiego po Lwów; od wczorajszego popołudnia niekończące się kolumny żołnierzy z rozbitej polskiej armii wymaszerowują z tego sektora jako jeńcy. (…) To, co pozostało z armii polskiej na zachód od tej linii, skapituluje w ciągu kilku dni; złożą broń albo zostaną zmiażdżeni.
  • Ręka mi drży, ale serce nie.
    • Opis: Hitler chorował na Parkinsona.
  • Rodacy, niemieccy robotnicy, pochodzę z waszych szeregów, byłem jednym z was, stawałem z wami, ramię w ramię, przez 4 lata wojny. Później awansowałem dzięki wytrwałości i samokształceniu, chociaż musiałem znosić głód! Ale w głębi duszy, nadal jestem taki sam.
    • Opis: przemówienie w fabryce Siemensa (nawiązanie do I wojny światowej).
    • Źródło: film dokumentalny Apokalipsa. Siła Hitlera: Zagrożenie
  • Rozkazałem niemieckim siłom powietrznym prowadzić działania w sposób humanitarny, atakując jedynie wojska uczestniczące w walkach. Polski rząd i dowództwo armii nakazały ludności cywilnej toczenie nieregularnej wojny z zasadzki. W tych okolicznościach bardzo trudno jest się powstrzymać. (…) Moja cierpliwość też może mieć granice.
    • Opis: fragment triumfalnego przemówienia wygłoszonego 19 września 1939 w Gdańsku.
    • Źródło: Hitler.org/speeches
  • Socjalizm! To jest w ogóle niefortunne słowo… Co socjalizm naprawdę oznacza? Jeśli ludzie mają coś do jedzenia i jakieś przyjemności, to wtedy mają socjalizm.
    • Opis: tłumacząc na zebraniu partyjnym (nazistowskich liderów) w 1929, co oznacza przymiotnik „socjalistyczna” w nazwie NSDAP.
    • Źródło: Henry A. Turner, German Big Business and the Rise of Hitler, Oxford University Press, 1985, s. 77.
  • Sudety są moim ostatnim żądaniem terytorialnym w Europie.
    • Źródło: przemówienie, 26 września 1938, cyt. za: „Zeszyty historyczne”, wydania 1–2, Instytut Literacki, 1962, s. 133.
  • Sumienie to żydowski wynalazek.
  • Ten widok był dla mnie urzeczywistnieniem rasowej profanacji.
    • Opis: o mniejszościach narodowych, które zobaczył w Wiedniu.
    • Źródło: film dokumentalny Apokalipsa. Siła Hitlera: Zagrożenie
  • W obecnej godzinie czuję się zobowiązany wobec swojego sumienia do jeszcze jednego apelu do rozsądku Anglii. Uważam, że mogę to uczynić, ponieważ nie proszę o coś jako pokonany, lecz opowiadam się jako zwycięzca za rozsądkiem. Nie widzę powodu, który zmuszałby do kontynuowania tej walki. Żałuję ofiar, które będzie ona kosztować. Także mojemu własnemu narodowi chciałbym ich oszczędzić
    • Opis: 19 lipca 1940.
  • Walka z wewnętrznym wrogiem narodu nigdy nie rozbije się o formalną biurokrację lub jej nieudolność, lecz jedynie tam, gdzie formalna biurokracja państwowa miałaby się okazać niezdatną do rozwiązania jakiegoś problemu, naród niemiecki użyje swej aktywniejszej organizacji, by dopomóc sobie w zrealizowaniu konieczności życiowej (…), o czym może rozstrzygać państwo, o tym też ono rozstrzygnie. To, czego państwo nie będzie w stanie rozwiązać, zostanie rozwiązane za pomocą zorganizowanego ruchu (partyjnego).
    • Opis: z przemówienia wygłoszonego na zjeździe norymberskim 11 września 1935.
    • Źródło: Eberhard Jäckel, Panowanie Hitlera, wyd. Ossolineum, Wrocław 1989, s. 62, 63, tłum. A. Karaszniewicz-Mazur.
    • Zobacz też: biurokracja
  • Wolałbym dać sobie wyrwać trzy lub cztery zdrowe zęby, niż przejść przez tę rozmowę raz jeszcze.
    • Opis: w październiku 1940 o swojej 9-godzinnej, bezowocnej rozmowie z generałem Franco na temat przystąpienia Hiszpanii do wojny.
    • Źródło: Jerzy Eisler, Kolaboracja we Francji 1940–1944, Książka i Wiedza, 1989, s. 130.
  • W polityce należy sobie zdobyć poparcie kobiet; mężczyźni pójdą za Tobą sami z siebie.
    • Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2012, ISBN 9788324018840, s. 293, tłum. Maria Rostworowska.
  • Wszystkie moje przedsięwzięcia są skierowane przeciw Rosji. Jeżeli Zachód jest zbyt tępy lub ślepy, by to pojąć, będę zmuszony dojść do porozumienia z Rosjanami, obrócić się i uderzyć na Zachód, a po jego pokonaniu ponownie zwrócić się z całą siłą przeciwko Związkowi Sowieckiemu.
  • Wystarczy tylko pchnąć drzwi i cała przegniła budowla zawali się z trzaskiem.
    • Opis: o Rosji Stalina do Alfreda Jodla przed atakiem na ZSRR.
    • Źródło: Alan Bullock, Hitler. Studium tyranii, Warszawa 1997, s. 558.
  • Zawarcie przez Watykan traktatu z nowymi Niemcami oznacza uznanie przez Kościół katolicki państwa narodowosocjalistycznego. Traktat ten jasno i wyraźnie pokazuje całemu światu, że twierdzenie o wrogości narodowego socjalizmu do religii jest kłamstwem. (…) Konkordat dał Niemcom możliwość i stworzył sferę zaufania, która będzie miała szczególne znaczenie w pilnej walce z międzynarodowym żydostwem.
    • Opis: w odezwie z 22 lipca 1933 do NSDAP.
    • Źródło: John Cornwell, Papież Hitlera: Sekretna historia Piusa XII, Warszawa 2006, s. 59, tłum. Andrzej Grabowski.
  • Zniszczenie Polski jest naszym pierwszym zadaniem.
    • Źródło: Sprawa polska w czasie drugiej wojny światowej w pamiętnikach, Warszawa 1990, PIW, s. 44.
    • Zobacz też: Polska
  • Zwycięzcy nikt nie będzie się pytał, czy mówił prawdę.
    • Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Warszawa 1990, PIW, s. 273.
    • Zobacz też: prawda
  • Galeazzo Ciano: Czego tak naprawdę chcecie: Gdańska czy Korytarza?
    Joachim von Ribbentrop: Teraz już nie o to chodzi. Chcemy wojny.
    Adolf Hitler: Jest pan południowcem i nigdy nie zrozumie pan, jak bardzo mi, jako Niemcowi, potrzebne jest drewno z polskich lasów.

Cytaty przypisywane

Rozmowy przy stole

(wyd. Charyzma, 1996)

  • Ministerstwo spraw wewnętrznych wydało testy służące do sprawdzania, czy ktoś kwalifikuje się do sterylizacji. Gdyby moją matkę zapytano, dlaczego pływa statek zrobiony z żelaza, to bym się pewnie nigdy nie urodził! Na co najmniej trzy czwarte pytań z tego testu mama by nie odpowiedziała! Mogę tylko powiedzieć: do śmieci z tym!
    • Źródło: s. 380
  • Naszym zadaniem jest wychowanie człowieka, który będzie widział piękne i prawdziwie wspaniałe strony życia, który nie zamieni się przedwcześnie w ponurego zrzędę. Chcemy cieszyć się pełnią życia, trzymać się go i unikać wszystkiego, co według ludzkiej miary szkodzi bliźniemu. Jeśli teraz szkodzę Rosjanom, to tylko dlatego, że inaczej oni szkodziliby mi. Tak robi i dobry Bóg: rzuca nagle masy ludzi na ziemię i niech się każdy sam martwi o siebie. Jeden zabiera drugiemu, i koniec końców pewne jest tylko to, że zwycięża silniejszy. To zresztą najsensowniejszy układ, gdyby było odwrotnie, nic by nie powstało. Gdybyśmy nie przestrzegali praw natury, nakazujących korzystanie z prawa silniejszego, to pewnego dnia pożarłyby nas dzikie zwierzęta, potem owady pożarłyby dzikie zwierzęta, aż w końcu pozostałyby tylko mikroby.
    • Źródło: s. 61
  • Po zakończeniu semestru zawsze urządzaliśmy wielki jubel. Było bardzo wesoło, hulanka i swawola. I tam zdarzyło się, że się pierwszy i ostatni raz upiłem się. Dostaliśmy świadectwa, trzeba było to oblać. Jak się kończyło, Crux zawsze była ciut niespokojna. Po kryjomu poszliśmy do chłopskiej gospody, śpiewaliśmy pieśni zbójeckie i pili. Szczegółów nie pamiętam, potem to sobie odtworzyłem. Następnego dnia obudziła mnie mleczarka, która mnie znalazła na drodze ze Steyr na Karsten. Byłem w opłakanym stanie. Przychodzę do mojej Crux. Na litość Boską, panie Adolfie, jak pan wygląda! Kąpię się, ona mi robi czarną kawę, potem pyta: a jak tam świadectwo? Zaglądam do torby – nie ma! Chryste Panie! I co ja teraz pokażę matce? Mówię sobie, powiem, że pokazywałem w pociągu, przeciąg zdmuchnął za okno i przepadło! A Crux naciska. Co jest? – Ktoś mi rąbnął! – Mówi się trudno, musi pan zaraz pójść do szkoły, może dadzą duplikat. Ma pan jeszcze w ogóle pieniądze? – Ani grosza… Dała mi pięć guldenów. Idę do szkoły, dyrektor każe mi poczekać. W międzyczasie, okazało się, do szkoły dotarły cztery kawałki tego świadectwa. Po pijanemu, w nieświadomości pomyliłem je z papierem toaletowym. To był koszmar. Co usłyszałem od rektora, nie nadaje się do powtórzenia. Okropność. Przysiągłem na wszystkie świętości na resztę życia rzucić alkohol. Dostałem ten duplikat. Jak ja się krępowałem! Przyszedłem do Crux, a ona: i co powiedział? – Co powiedział, tego kobiecie nie powiem. Ale jedno pani mogę powiedzieć: koniec z alkoholem! To była lekcja, która nie pozwoliła mi nigdy więcej wypić. Pojechałem do domu z lekkim sercem, może nie takim całkiem lekkim, bo widywałem w życiu lepsze świadectwa.
    • Źródło: s. 189
  • Zostałem politykiem wbrew swojej woli. Polityka jest dla mnie tylko środkiem do celu. Są ludzie, którzy myślą że trudno mi będzie nie być tak aktywnym jak obecnie. Nie. Najpiękniejszym dniem mego życia będzie dzień, w którym wycofam się z życia politycznego i pozostawię za sobą wszystkie troski, plagi i kłopoty. Zrobię to, gdy tylko po zakończeniu wojny wykonam moje zadania polityczne. (…) Gdyby znalazł się ktoś inny, nigdy nie pakowałbym się w politykę, lecz został artystą lub filozofem. Troska o istnienie narodu zmusza mnie do tej działalności – kultura jest tylko tam, gdzie jest bezpieczeństwo życia.
  • Żeby Stalin podziałał jeszcze dziesięć – piętnaście lat, toby Sowiety stały się najpotężniejszym państwem na świecie, potem mogłoby minąć 150,200, 300 lat – cud zdarza się raz! Że ogólny standard życia wzrósł, to nie ulega kwestii. Głodu tam nie było. Powiedzmy sobie szczerze, oni tam, gdzie dwa lata wstecz były wioski zapomniane przez Boga i ludzi, stawiali fabryki klasy Hermann-Goering-Werke! Mają linie kolejowe, których nie ma na żadnej mapie. U nas jeszcze nie ma linii, a już są kłótnie o taryfy. Mam książkę o Stalinie i trzeba powiedzieć, że to niesamowita osobowość, prawdziwy asceta, który trzyma to olbrzymie państwo żelazną ręką. Ale powiedzieć, że to państwo socjalistyczne, to jest oszustwo jakich mało! To jest państwo państwowo-kapitalistyczne. 200 milionów ludzi, żelazo, mangan, nikiel, oleje, ropa, co kto chce i ile kto chce. A nad tym wszystkim jeden człowiek, który pyta: czy uważacie, że 13 milionów ludzi to za dużo wobec tak wspaniałej idei?
    • Źródło: s. 370, 371

Rozmowy przy stole (1941–1945)

(wyd. Londyn 1953)

  • Najcięższym ciosem, jaki kiedykolwiek spadł na ludzkość było nadejście chrześcijaństwa. Bolszewizm jest nieślubnym dzieckiem chrześcijaństwa. Jedno i drugie zostało wymyślone przez Żydów.
    • Opis: rozmowa z 11–12 lipca 1941 pochodząca z tajnych notatek spisanych przez Martina Bormanna, który słynął ze swojej wrogości do religii chrześcijańskiej.
    • Zobacz też: chrześcijaństwo
  • Pierwotnie, chrześcijaństwo było jedynie wcieleniem bolszewickiego niszczyciela. Niemniej jednak, Galilejczyk, którego później nazwano Chrystusem, zamierzał coś zupełnie innego. On musi być traktowany jako lider, który zajmował pozycję wrogą wobec żydostwa. Galilea była kolonią, do której Rzymianie przesiedlali galijskich legionistów (…) Jezus nie był Żydem.
    • Opis: rozmowa z 20 października 1942, tajne notatki spisane przez Martina Bormanna.
    • Zobacz też: Jezus Chrystus

O Adolfie Hitlerze

  • Był wojownikiem, wojownikiem dla ludzkości i prorokiem ewangelii sprawiedliwości dla wszystkich narodów.
    • Autor: Knut Hamsun
    • Opis: po wiadomości o śmierci Hitlera.
  • (…) czasem chciałabym umrzeć wpatrzona w Pana fotografię, by już nigdy niczego innego nie oglądać oprócz Pana.
    • Autor: baronowa Elsa Hagen von Klein
    • Źródło: Diane Durcet, Kobiety dyktatorów, wyd. Znak 2012.
  • Führer potrafi być naprawdę uroczy. Ile jest w nim naturalnego ciepła, ile rozsiewa wokół siebie szczerej, przyjacielskiej serdeczności. Nic dziwnego, że jest tak kochany.
    • Autor: generał Alfred Jodl
    • Źródło: Bernhard von Lossberg, Im Wehrmacht Führungsstab
  • Hitler jest nadętym czeskim kapralem.
  • Hitler jest największym dowódcą wszech czasów.
    • Autor: feldmarszałek Wilhelm Keitel
    • Źródło: Ruppert Matthews, Hitler, dowódca wojskowy
  • Hitler nigdy nie zawiódł i nadawał się szczególnie do takich zadań, których nie można było powierzyć innym łącznikom.
    • Autor: podpułkownik von Lüneschloss
    • Opis: opinia o Hitlerze i jego działaniach z okresu I wojny światowej, 20 marca 1922.
  • Hitler nigdy nie zyskał większości w wolnych wyborach. Nawet w 1933 r., kiedy już sprawował dyktatorską władzę i niemożliwa była kampania wyborcza opozycji i uczciwe liczenie głosów, dostał tylko 43 proc. Doszedł do władzy jedynie dzięki zręcznym zakulisowym intrygom, wystawiając do wiatru koalicjantów, którzy go zlekceważyli.
    • Autor: Andrew Nagorski
    • Źródło: rozmowa Wojciecha Orlińskiego, Jak zlekceważono wariata, „Gazeta Wyborcza”, 15–16 grudnia 2012.
  • Hitler (…) okazał się duchowo bardzo rozbudzony, a fizycznie dziarski, zwinny i wytrwały. Jego osobista odwaga i bezwzględne męstwo, z którymi w niebezpiecznych sytuacjach i podczas potyczek przeciwstawiał się wszelkim niebezpieczeństwom, są wyjątkowe.
    • Autor: Friedrich Petz
    • Opis: o Hitlerze i jego działaniach z okresu I wojny światowej, 20 marca 1922.
  • Hitler traktował ludzi „tylko” tak, jak ludzie traktują zwierzęta.
  • Hitler był zdecydowanie zdolny, jakkolwiek jednostronnie, ale brak mu było samodyscypliny, przynajmniej uchodził za krnąbrnego, samowolnego, upartego i porywczego; z wyraźnym trudem przychodziło mu dopasowywanie się do ram szkoły. Nie był również pilny, bowiem w przeciwnym razie, przy swoich zdolnościach, mógłby osiągnąć lepsze wyniki.
    • Autor: Eduard Hümer, nauczyciel Hitlera od języków – francuskiego i niemieckiego ze szkoły w Linzu
    • Opis: podczas procesu Hitlera w Monachium w 1924.
  • Hitlera podziwiał cały świat, z hołdami jeździli do niego i Chamberlain, i Daladier, i książę Windsoru, i diabli wiedzą kto tam jeszcze. Na trybunach sterczeli dyplomaci ze wszystkich państw, działacze polityczni szukali jego poparcia, ani jeden rząd nie odmówił utrzymywania z nim stosunków. Podsyłano mu depesze, gratulacje, prowadzono z nim rokowania. Dlaczego jeśli był takim zbrodniarzem, nie odwrócili się od niego najwięksi politycy, ani pisarze jak np. Gerhard Hauptmann?
  • Ludzie pytają mnie, kim są moi bohaterzy. Podziwiam Hitlera, ponieważ wyciągnął swój naród, kiedy ten we wczesnych latach trzydziestych był w strasznym stanie. Ale sytuacja tu jest tak tragiczna, że jedna osoba by nie wystarczyła. Potrzebujemy w Wietnamie czterech lub pięciu Hitlerów.
  • Między Hitlerem a Chamberlainem była klasowa przepaść. Chamberlain nienawidził konfliktów, był angielskim dżentelmenem z wyższej klasy, chronionym przed wszelkimi awanturami z racji urodzenia i pozycji społecznej. Hitler był z klasy służących. Chamberlain po prostu nie wierzył, że można kłamać, patrząc w oczy. Hitler to potrafił.
  • Mówi to, co serce jego słuchaczy chce usłyszeć.
    • Er sagt, was das Herz seiner Zuhörer zu hören wünscht. (niem.)
    • Autor: Otto Strasser, Hitler und ich
  • Muszę szczerze wyznać, że wolałabym gdyby podążył za swoimi początkowymi ambicjami i został architektem.
  • Nie oczekujecie chyba panowie, że uczynię tego austriackiego gefrajtra kanclerzem Rzeszy.
    • Autor: Paul von Hindenburg
    • Opis: 26 stycznia 1933 na naradzie z liderami partii konserwatywnej (DNVP).
    • Źródło: Eberhard Jäckel, Panowanie Hitlera, wyd. Ossolineum, Wrocław 1989, s. 34, tłum. A. Karaszniewicz-Mazur.
  • Nie spotkałem wcześniej szczęśliwszych ludzi niż Niemcy, a Hitler jest jednym z największych ludzi. Starsi ufają mu, młodzi ubóstwiają. To jest właśnie uwielbienie narodowego bohatera, który uratował ich kraj.
  • Po Hitlerze i po Stalinie, po tym całym strasznym XX wieku, mamy zwyczaj mówić i myśleć etnicznie. To jest ich (zwłaszcza Hitlera) zwycięstwo intelektualne i bardzo utrudnia zrozumienie przeszłości.
    • Autor: Timothy Snyder
    • Źródło: Mord bez granic, wywiad Adama Leszczyńskiego, „Gazeta Wyborcza”, 21–22 maja 2011.
  • Po wyborach do Reichstagu 31 lipca 1932 r. NSDAP pod przywództwem Hitlera stała się najsilniejszą partią. Liczba oddanych na nią głosów osiągnęła 37,3 proc. Nie była to wprawdzie większość, ale w porównaniu z poprzednimi wyborami liczba ta była więcej niż dwukrotna. (…) Ten przyrost pochodził głównie z obozu mieszczańsko-monarchistycznego. Potwierdzają to badania nad pochodzeniem społecznym wyborców. Wykazują one, że na NSDAP liczniej głosowali członkowie warstw posiadających, i to tych bogatszych, niż robotnicy czy bezrobotni.
    • Autor: Eberhard Jäckel, Panowanie Hitlera, wyd. Ossolineum, Wrocław 1989, s. 28, 29, tłum. A. Karaszniewicz-Mazur.
  • Stała aktywność bojowa na wciąż niespokojnym froncie (północna Francja, Belgia), w której pułk się zawsze znajdował, stawiały każdemu z należących do pułku najwyższe wymagania pod względem ofiarności i osobistego męstwa. Pod tym względem Hitler był dla swojego otoczenia wzorowym przykładem. Jego osobiste męstwo, jego przykładne wzorcowe zachowanie w wszelkich sytuacjach bojowych, wywierały potężny wpływ na jego kolegów, z którego to powodu, w połączeniu z jego skromnym usposobieniem i podziwu godną osobistą skromnością, cieszył się dużym szacunkiem zarówno u swoich przełożonych, jak i równych sobie.
    • Autor: pułkownik Spatne
    • Opis: o Hitlerze i jego działaniach z okresu I wojny światowej, 20 marca 1922.
  • Taktyka jego na tym polegała: posunąć się o krok dalej w okrucieństwie, cynizmie, kłamstwie, chytrości, odwadze, o ten jeden krok oszałamiający, wytrącający z normy, fantastyczny, niemożliwy, nie do przyjęcia… wytrzymać tam gdzie inni, przerażeni, wołają: pas! Dlatego wtrącił naród niemiecki w okrucieństwo, i w okrucieństwo wtrącił Europę – on pragnął najokrutniejszego życia jako ostatecznego sprawdzianu zdolności do życia.
  • Uznaję pana Hitlera – po pierwotnym wahaniu – za człowieka o najszczerszych narodowych uczuciach i cieszę się, że przywódca tego wielkiego ruchu będzie współpracował z nami i z innymi grupami prawicy.
    • Autor: Paul von Hindenburg
    • Opis: 17 lutego 1933 r.
    • Źródło: Eberhard Jäckel, Panowanie Hitlera, op. cit., s. 43, 44.
  • Za pokój, wolność i demokrację. Nigdy więcej faszyzmu. Miliony zmarłych przypominają nam.
    • Autor: anonim
    • Opis: inskrypcja na kamieniu przed miejscem narodzin Adolfa Hitlera.
Commons-logo.svg